"DC All In. Alfa i Omega" to tomik, który może wzbudzać kontrowersje samą formą wydania. I pisząc "tomik", nawet delikatnie nadużywam tego słowa, bo wydanie tej historii w formie osobnego wydania zbiorczego, do tego w twardej oprawie, wydaje się być co najmniej kuriozalne. W związku z tym spora część mojej opinii będzie dotyczyć nie tyle samej treści komiksu, ile tego, jak został on wydany. Dostaliśmy twardą oprawę z obwolutą. Okładka pod obwolutą zawiera bardzo ładną grafikę – tę samą co na obwolucie, ale utrzymaną w kolorach czerni, szarości i czerwieni (vide poniższe zdjęcie). Wygląda to naprawdę świetnie. Jednakże sama okładka jest grubsza niż zawartość pomiędzy nią, gdyż ta liczy zaledwie 60 (!) stron. Gdy odejmiemy jeszcze alternatywne okładki z części dodatków, zostaje nam raptem pięćdziesiąt kilka stron. Zastanawiam się więc, czy jest to nietrafiona decyzja ze strony Egmontu, czy może zostało to narzucone z góry przez licencjodawcę, który wymagał wydania tego komiksu w takiej, a nie innej formie. Zresztą nie jest to pierwszy raz - podobnego one-shota dostaliśmy przy okazji startu inicjatywy "DC Odrodzenie", a później również przy starcie linii "Sandman Universum".
