GOTHAM ACADEMY: SECOND SEMESTER vol. 2: THE BALLAD OF OLIVE SILVERLOCK

GOTHAM ACADEMY to jeden z tych fajnych przykładów komiksów, które może nie sprzedają się najlepiej, ale mimo wszystko zbierają na tyle pozytywne recenzje, iż wydawnictwo daje możliwość twórcom dalszej pracy. Pierwsza seria zaliczyła osiemnaście numerów oraz crossoverową miniserię z marką ”Lumberjaines”. To było naprawdę dużo więcej, niż można było się spodziewać po tytule, który przez dłuższy czas był najgorszej sprzedającym się komiksem z linii DC You. Tymczasem wraz z nastaniem Odrodzenia, wydawnictwo DC zaskoczyło i zapowiedziało start SECOND SEMESTER. Co prawda już kilka miesięcy później ogłoszono kasację tego tytułu i luźne słowa dotyczące możliwej kontynuacji, ale moim zdaniem nie mamy się co łudzić. Druga seria sprzedawała się znacznie gorzej od pierwszej, twórcy tytułu spakowali manatki i od kwietnia publikować będą w Image Comics, zaś lektura THE BALLAD OF OLIVE SILVERLOCK nie pozostawia w zasadzie żadnych złudzeń – to nasze ostatnie spotkanie z Klubem Detektywów. Jak zatem wypadło?

GOTHAM ACADEMY: SECOND SEMESTER vol. 1: WELCOME BACK

Pierwszy tom GOTHAM ACADEMY: SECOND SEMESTER już na wstępie trudno zakwalifikować. Jak zapewne zauważyliście, mamy tu na DCManiaku osobne zakładki dla recenzji komiksów z Nowego DC Comics jak i dla tych z Odrodzenia. Seria ogłoszona została jako jeden z tytułów wchodzących w skład tego ostatniego. Tymczasem zarówno okładki poszczególnych zeszytów jak i design wydania zbiorczego zupełnie temu przeczą. Co więcej, trejd jest dostosowany swoim wyglądem to tomów ukazujących się w ramach niestety nieudanego DC You, ale akurat to żaden problem, bo wszystkie odsłony przygód Olive Silverlock będą na półce prezentować jednolity wygląd. Ostatecznie jednak zdecydowałem, że recenzja ta trafi do zakładki z recenzjami komiksów z Rebirth. Dość już o tych mało istotnych szczególikach, czas sprawdzić czy po poprzedniej odsłonie serii, która średnio przypadła mi do gustu, WELCOME BACK powitało ponownie mnie tym, za co oszalałem na punkcie tej serii.

GOTHAM ACADEMY vol. 3: YEARBOOK

Pierwsze dwa tomy GOTHAM ACADEMY były dla mnie bardzo pozytywnym zjawiskiem. Czymś, czego od dłuższego czasu próżno szukałem w komiksach z regularnego uniwersum DC, przez co zresztą powoli, lecz konsekwentnie odwracałem się do niego plecami. Tytuł ten charakteryzował się niesamowitym klimatem i przyjemnym powiewem świeżości w bat-uniwersum. Wciągająca historia, interesujące postaci i rewelacyjne wykorzystanie znanych i lubianych postaci było czymś, co sprawiło, iż z niecierpliwością, ale i pewnym niepokojem, czekałem na YEARBOOK. I muszę się Wam do czegoś przyznać: już dawno nie czułem takiego zawodu, jak po lekturze tego komiksu.

BATGIRL vol 3: MINDFIELDS

Pod koniec sierpnia do sklepów internetowych trafił trzeci tom przygód „nowej” BATGIRL. Oznacza to zatem, że wreszcie mogę zrecenzować zeszyty, które przeczytałem już dobre kilka miesięcy temu. Robię to z niemałą przyjemnością, bowiem Mindfields to naprawdę solidny komiks.

BATGIRL vol 2: FAMILY BUSINESS

Mało którą z aktualnie wydawanych serii komiksowych śledzę z takim zainteresowaniem jak BATGIRL. Nie będę jednak nikogo przekonywał, że to arcydzieło, bo rozminąłbym się z prawdą. To po prostu lekki, niezwykle sympatyczny tytuł, któremu warto dać szansę.

GOTHAM ACADEMY vol. 2: CALAMITY

Ponad osiem miesięcy – tyle przyszło czekać mi na moment, w którym dostanę w swoje chciwe łapska drugi tom GOTHAM ACADEMY. Pierwszy tom zbiorczy tej serii zachwycił mnie wieloma niebagatelnymi rozwiązaniami i świeżością, jaką wniósł do Batmanowego zakątka uniwersum DC Comics. CALAMITY miało przed sobą już znacznie trudniejsze zadanie, ponieważ czysto teoretycznie wiedziałem już, czego się spodziewać, i twórcy musieli dodać do opowiadanej przez siebie historii coś nowego, bym nie odniósł jakże powszechnego w DC czy Marvelu wrażenia, że czytam kolejny raz to samo. Jak wybrnęli z postawionego przed nimi zadania? Sprawdźmy.

BATGIRL vol 1: THE BATGIRL OF BURNSIDE

Batgirl w wersji New 52 od samego początku nie miała łatwo. I nie mówię tu o jej sytuacji w komiksach – ta paradoksalnie była nawet lepsza. Relaunch z 2011 roku niejako wymazał przełomowe wydarzenia z jej życiorysu. Bohaterka, która do tamtej pory była unieruchomiona na wózku, cudownie wróciła do zdrowia, co wielu fanów odebrało jako lekko… niesmaczne. Jakby tego było mało, później jej postać ponownie wzbudziła kontrowersje.

GOTHAM ACADEMY vol. 1: WELCOME TO GOTHAM ACADEMY

Tekst ten zacznę od czegoś, co pewnie większość z Was już wie, ponieważ do znudzenia to powtarzam. Niemniej zrobię to kolejny raz. Nie czytam Marvela niemal wcale. Już od jakiegoś czasu żaden tytuł tego wydawcy nie potrafi wywołać we mnie nic więcej niż wzruszenie ramionami. Nawet osławiona ”Ms. Marvel” jest dla mnie czymś, co zdecydowanie i pozytywnie wyróżnia się na tle reszty oferty Domu Pomysłów, ale tak naprawdę nie jest niczym szczególnym w porównaniu z dziesiątkami dowolnych tytułów z Image, Dark Horse, Boom! Studios czy IDW. Z DC jest podobnie. Jeszcze parę lat temu chłonąłem grubo ponad tuzin serii z New 52, zachłyśnięty typem wokół restartu uniwersum, lecz z czasem te dobre serie się pokończyły, a z reszty konsekwentnie rezygnowałem. Przy DC trzymają mnie jeszcze właściwie tylko Vertigo oraz pewne wyjątki. I dziś zrecenzuję właśnie jeden z tych komiksów, które sprawiają iż wciąż wierzę w DC. Już się pewnie domyślacie, że krytyki za dużo tu nie będzie?