W tym tygodniu ukazał się drugi już tom w ramach przeprowadzanego przez Hachette testu kolekcji BATMAN: KRONIKI MROCZNEGO RYCERZA. Tym razem w cenie 29,99zł można wejść w posiadanie zbioru zatytułowanego BATMAN WEDŁUG NEALA ADAMSA. Album w twardej oprawie ozdobiony kultową i znaną dobrze fanom Mrocznego Rycerza ilustracją liczy 210 stron, zatem objętościowo jest niemal identycznie, jak to było w tomie 1.
36 lat temu, w listopadzie 1989 roku wystartowała seria BATMAN: LEGENDS OF THE DARK KNIGHT. Wszystko za sprawą popularności Człowieka Nietoperza, jaka wzrosła dzięki filmowi Tima Burtona z tego samego roku. Był to trzeci główny tytuł z Mrocznym Rycerzem w roli głównej w historii (pierwszy od 1940 roku), a jego ton oraz klimat różniły się znacząco od tego, co obserwować można było w tym samym czasie na kartach BATMANA oraz DETECTIVE COMICS. Z założenia każdy nowy story arc tworzył zamkniętą całość, a odpowiadał za niego całkiem inny zespół twórców. Później różnie z tym bywało. Początkowo historie skupiały się w dużej mierze na pierwszych latach działalności Bruce'a, wzorując się na tym, co stworzyli Frank Miller oraz David Mazzucchielli w klasyce znanej jako ROK PIERWSZY. Tak właśnie jest w inauguracyjnej opowieści zatytułowanej BATMAN: SHAMAN. Składała się ona z pięciu zeszytów, do której scenariusz stworzył jeden z lepszych fachowców od Batmana i współkreator jego odnowionego wizerunku po KRYZYSIE NA NIESKOŃCZONYCH ZIEMIACH, czyli ś.p. Dennis O'Neil. Część akcji rozgrywa się w czasie ROKU PIERWSZEGO, część przed, a część trochę później. Od samego początku można jednak śmiało potraktować omawiany komiks jako dopełnienie, czy kontynuację dzieła Millera i Mazzucchieliego, tyle że tym razem bardziej ukazane od strony Bruce'a, a nie Gordona.
103 tom kolekcji DC Bohaterowie i Złoczyńcy wita nas okładką z uśmiechniętym Jokerem, któremu poświęcony jest ten komiks. To dopiero druga okazja do zapoznania się w ramach kolekcji z przygodami najsłynniejszego antagonisty Batmana w roli głównej. Wcześniej, a konkretnie pod koniec 2021 roku, otrzymaliśmy zbiór zatytułowany JOKER: OSTATNI UŚMIECH (tom 10). Niestety wbrew tytułowi nie było mi do śmiechu po jego lekturze, gdyż to jedna z gorszych opowieści z tą postacią, jaką miałem nieprzyjemność przeczytać. Znacznie więcej obiecywałem sobie po komiksie JOKER: NA SWOIM, pomimo że zawarte w nim zeszyty mają na karku już około pół wieku i z automatu pojawiła się obawa, czy przetrwały one próbę czasu.
Kilka długich miesięcy przyszło nam czekać na kolejną część, ale wreszcie jest. Czwarty, liczący 540 stron (tylko tom 1 był grubszy) album z batmanowej sagi o Ziemi Niczyjej wylądował w moich rękach. I chociaż w przeszłości nie raz już czytałem zawarte w nim zeszyty w oryginalnej wersji językowej, to i tak przed lekturą polskiego wydania pojawił się pewien dreszczyk emocji, wróciły też liczne pozytywne wspomnienia. To jeden z tych komiksów, do którego po latach chętnie się wraca. Poniżej krótko na temat tego, co oferuje nam BATMAN ZIEMIA NICZYJA: NOWE ZASADY, czyli jedna z najciekawszych grudniowych premier wydanych przez Egmont.
Dziś wracam do wydawanego przez Egmont cyklu, który wywołuje duże zainteresowanie oraz emocje wśród fanów komiksów superbohaterskich, na którego kolejne odsłony czeka się z dużym podekscytowaniem. I to bez znaczenia, czy zna się całość w oryginale, czy też odkrywa się tę historię po raz pierwszy. WALKA O GOTHAM to trzeci z siedmiu tomów długiej, wciągającej i wielowątkowej sagi związanej z upadkiem miasta Batmana, jaka rozegrała się pod koniec lat 90-tych. Jednocześnie jest to najchudsza z dotychczasowych odsłon cyklu, licząca blisko 400 stron. Jakby ktoś tęsknił za większymi "cegłami", to z pewnością doczeka się takowych w ramach pozostałych czterech tomów. Do tej pory sytuacja nie prezentowała się zbyt optymistycznie, a wszelkie próby ratowania Gotham były niczym mały plaster nałożony na otwarte złamanie. Czy tam, gdzie już nawet Mroczny Rycerz nic nie wskóra, Bruce Wayne da radę ugrać coś więcej? Oto ostatnie odliczanie i ostatnia prosta przed nową, ponurą erą w dziejach Gotham.
Lepiej późno, niż wcale. Kolejna duża opowieść ze świata Mrocznego Rycerza trafia na polski rynek. Na początku grudnia Egmont wydał pierwszy z planowanych siedmiu tomów historii ZIEMIA NICZYJA/NO MAN'S LAND liczący sobie blisko 600 stron, który już swoim rozmiarem robi wrażenie. Ten długi rozdział w komiksowej historii Człowieka Nietoperza zdecydowanie zasługuje na uwagę i nie bez powodu znajduje się w różnych polecankach tego, z czym prędzej czy później fan Batmana powinien się zapoznać. KATAKLIZM to dopiero pierwszy etap, czy jak kto woli prolog (a nawet jeden z trzech prologów), ale już tutaj dzieje się sporo i nie ma miejsca na nudę.
Batman: - Coś ty za jeden?
Joker: - Jestem biednym
cyrkowym clownem porwanym przez tych kryminalistów, aby dostarczyć im w
nieludzki sposób rozrywki.
Batman: - Policja będzie
potrzebować twoich zeznań.
Joker: - Zamierzam je im dostarczyć, gdy tylko zatelefonuję do pana Melvina. To mój szef (…).
Jest to prawdopodobnie pierwszy dialog Batmana z Jokerem. Przynajmniej według scenarzysty Dennisa O’Neila, który napisał opowieść „Images” (po polsku przetłumaczono tytuł jako „Wizerunki”). Historia została opublikowana w numerze 1/1995 Batmana od TM-Semic, a zilustrował ją Bret Blevins. Chronologicznie rzecz ujmując znajduje się ona po „Zabójczym żarcie” i bezpośrednio się do niego odwołuje.
Aktualne wydarzenia rozgrywające się na kartach dwóch głównych batmanowych tytułów, czyli BATMAN oraz DETECTIVE COMICS delikatnie rzecz ujmując średnio mnie interesują. Śledzę je bardziej z przyzwyczajenia, czekając na zakończenie trwających, nużących i rozciągniętych na wiele zeszytów wątków, które akurat w moje gusta niezbyt trafiają. Przy okazji tegorocznego Dnia Batmana przeczesałem swoje zbiory, aby znaleźć i ponownie przeczytać jakieś starsze historie z udziałem tego bohatera, których lekturę miło wspominam, i które nie były naszpikowanymi aż do obrzydzenia nowoczesnymi gadżetami, wybuchami, czy widowiskowymi, ale nic nie wnoszącymi pojedynkami. Jedną z historii, która podczas poszukiwań wpadła w moje ręce była ta sprzed kilku dekad od duetu Dennis O'Neil/Ed Hannigan, która szerszej grupie odbiorców jest do tej pory nieznana.
