Pokazywanie postów oznaczonych etykietą matt hollingsworth. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą matt hollingsworth. Pokaż wszystkie posty

piątek, 6 listopada 2026

BATWOMAN: ESCHATOLOGY

Córka, siostra, żołnierz, bohaterka. Batwoman powraca, a wraz z nią pewien religijny kult końca świata oczekujący nadejścia Darkseida i przepowiednia, w której cieniu Kate Kane żyje od lat.

W marcu tego roku, jako część drugiego aktu DC All In, wystartowała inicjatywa DC Next Level, w ramach której na start poszły trzy nowe ongoingi. Wśród nich pojawiła się BATWOMAN od Grega Rucki oraz DaNi. Osobiście najbardziej ucieszyłem się na wieść o solowym tytule z udziałem Lobo, ale nie ukrywam, iż powrót Rucki do pisania postaci, której jest przecież współtwórcą (nowa wersja Batwoman zadebiutowała 20 lat temu na kartach świetnego tygodnika 52) przyjąłem z dużym uśmiechem zadowolenia na twarzy. I chyba większość osób tak miała, że widząc przyciągające niczym magnes nazwisko tego scenarzysty od razu wpisała BATWOMAN na swoją listę pozycji do sprawdzenia. Dziś podzielę się moimi wrażeniami po przeczytaniu pierwszych sześciu numerów, które ułożyły się w inauguracyjny story arc i w lutym ukażą się w formie zbiorczej.

niedziela, 25 października 2020

BATMAN: CURSE OF THE WHITE KNIGHT

Mocno zachwalany i zbierający zewsząd pozytywne recenzje BIAŁY RYCERZ, dla mnie okazał się jedynie poprawnym, niedopracowanym pod względem scenariusza, wykorzystującym oklepany schemat przeciętnym produktem na jeden raz, który wyróżniał się przede wszystkim efektowną warstwą wizualną. Kilka fajnych momentów to za mało, aby móc z czystym sumieniem polecić ten komiks jako lekturę obowiązkową dla statystycznego bat-fana. Okazał się jednak na tyle wielkim sukcesem wydawniczym DC, przez co tylko kwestią czasu było, kiedy doczekamy się sequela. Sequela, którego (pomimo otwartego zakończenia pierwszej mini serii) wcale się nie domagałem, i na który jakoś szczególnie nie czekałem. Tak naprawdę postanowiłem sprawdzić CURSE OF THE WHITE KNIGHT tylko dlatego, że w roli głównego złego obsadzono Azraela. Szybko okazało się, że tym razem Sean Gordon Murphy nie tylko miał dobry pomysł, ale dodatkowo znacznie lepiej udało mu się początkowe założenia zrealizować, co zaowocowało całkiem przyjemną historią.