SAM KIETH 1963 - 2026

Smutna informacja dotarła zza oceanu. Komiksowy świat stracił kolejną wielką osobowość. 15 marca w wieku 63 lat zmarł Sam Kieth, amerykański scenarzysta oraz rysownik dysponujący bardzo nietypowym, oryginalnym, charakterystycznym i pamiętnym stylem. Przyczyną śmierci była DLB czyli neurodegeneracyjna choroba znana jako otępienie z ciałami Lewy'ego, z którą artysta zmagał się od lat.

W trakcie swojej kariery twórca kojarzony przede wszystkim ze swoim "dzieckiem" - THE MAXX, stworzył różne projekty dla DC Comics, a wśród nich: THE SANDMAN (pierwsze 5 zeszytów kultowej serii), BATMAN: CONFIDENTIAL, ARKHAM ASYLUM: MADNESS, BATMAN/LOBO: DEADLY SERIOUS, BATMAN/THE MAXX: ARKHAM DREAMS, BATMAN: THROUGH THE LOOKING GLASS, LOBO: HIGHWAY TO HELL, czy ZERO GIRL: FULL CIRCLE w ramach Wildstormu.

BATMAN: SECRETS - SAM KIETH GALLERY EDITION

Z cyklu komiks, który kupiłem tylko i wyłącznie dla samych rysunków. W tym roku udało się spełnić jedno z moich małych marzeń, jeśli chodzi o zbieranie komiksów i dołączyć do swojej kolekcji najbardziej okazały jak do tej pory album, a konkretnie BATMAN: SECRETS - SAM KIETH GALLERY EDITION. Jest to nowe wydanie z kwietnia tego roku z alternatywną okładką przedstawiająca samego Jokera.

SANDMAN TOM 4: PORA MGIEŁ

                                                                        Piekło w spadku

   Zdaje się, że czwarty tom Sandmana przyniósł ze sobą spowolnienie, uspokojenie i uporządkowanie. Zamiast nadmiernie eksperymentować zarówno formalnie i fabularnie, zbaczać w liczne i coraz bardziej plączące się odnogi tej mistyczno-pradawnej epopei, konsekwentnie skupia uwagę na dwóch powiązanych ze sobą wątkach i rozwija je w logiczny i podejrzanie linearny jak na standardy tej opowieści sposób. A może ta większa zrozumiałość, przejrzystość i śmiałość lektury jest jedynie złudzeniem czytelnika będącego już po przyswojeniu sobie trzech poprzednich odsłon serii, a tym samym, wiedzącego, jakimi prawami rządzi się ten świat oraz gdzie stawiać stopy, by nie zgubić sensu w gąszczu całego tego przytłaczającego naddatku odniesień kulturowych, filozoficznych, filologicznych i religijnych, gdyż trzeba to jasno stwierdzić, dzieło Gaimana ma wysoki próg wejścia, niczego nie ułatwia, wręcz przeciwnie, stawia wyłącznie na intelektualne kompetencje i, w domyśle bogaty, bagaż lekturowy czytelnika. Gaiman to po prostu bibliofil, choć to raczej zbyt wąskie określenie biorąc pod uwagę, z jak szerokich kręgów czerpie jego wyobraźnia, człowiek swobodnie bawiący się całością kultury, zarówno wysoką, jak i niską jej odmianą, i tworzący z niej jeden wielki mit nad mitami, szerzej: mitologię z połączenia wszystkich innych mitologii, a więc Nadmitologię, gdzie znajdzie się miejsce dla wszystkiego i wszystkich, obejmującą cały dotychczasowy dorobek kultury (głównie zachodu). 

SANDMAN TOM 3: KRAINA SNÓW

    Trzeci tom SANDAMANA przynosi zmianę. Znaczącej modyfikacji ulega sposób prowadzenia narracji. Zamiast konsekwentnej, napędzanej ciągiem przyczynowo skutkowym opowieści, jak było w przypadku poprzednich odsłon serii, czytelnik otrzymuje cztery krótkie nowele, w bardzo luźny i dowolny sposób połączonych ze sobą: KALIOPE, SEN TYSIĄCA KOTÓW, FASADA i SEN NOCY LETNIEJ. Każda z nich tworzy odrębny, samowystarczalny, skupiony wyłącznie na sobie i swoim ciągłym rozszerzaniu się wszechświat, po którym można swobodnie podróżować bez konieczności przejmowania się jego przynależnością do większej, przytłaczającej całości. Podczas tego nieskrępowanego dryfu żadna przypadkowo zagubiona w bezgranicznej przestrzeni kometa skończonej przeszłości nie wybije odbiorcy z obranego toru lektury, rozbijając przy okazji na niezliczoną liczbę kawałków niezrozumienia. 

SANDMAN TOM 2: DOM LALKI.

                                                                    Domowe porządki

Podczas lektury drugiego tomu legendarnej serii Neila Gaimana trudno nie dostrzec logicznego uporządkowania i przemyślanej, spójnej struktury stojącej za całym projektem. Pierwsza, inicjacyjna odsłona cyklu poświęcona była wydostaniu się Władcy Snów z niewoli oraz odzyskaniu przez niego atrybutów i królestwa. Po powrocie do domu nastąpił czas na systematyczne porządki, sprzątanie oraz wietrzenie zapachu stęchlizny, gdyż właściciel nie wszystko i nie wszystkich zastał na odpowiednim, wyznaczonym miejscu. Sandman, jako dobry gospodarz, nie ma zamiaru pozostawić żadnej zgubionej owcy na pastwę losu i wyrusza na poszukiwania. A nie są to poszukiwania łatwe, zwłaszcza gdy zgubą jest przykładowo własnoręcznie stworzony koszmar - sadystyczny morderca kolekcjoner ludzkich oczu. 

SANDMAN TOM 1. PRELUDIA I NOKTURNY.

Biblijno-pogański mit

To nie pierwsze wydanie Sandmana, które ukazało się na polskim rynku. Po raz pierwszy z tą legendarną serią polscy czytelnicy mogli zetknąć się w roku 2002, właśnie wtedy wydawnictwo Egmont postanowiło opublikować pierwszy tom Gaimanowskiej opowieści - Sen Sprawiedliwych, by ostatecznie w 2007 zakończyć całość Przebudzeniem. Pierwotnie, jak można zorientować się już na podstwie samych tytułów poszczególnych części, obowiązywał odrobinę inny podział tomów. I tak przykładowo odrębnie wydane Sen Sprawiedliwych i Nadzieja w piekle, w późniejszych edycjach łączono w obszerniejszy tom zbiorczy nazwany Preludia i nokturny (wyd. pol. I - 2006, II - 2014). To samo dotyczy dalszych części, to co było dwuczęściowe, zamieniono w pokaźniejszą jedność.