DETECTIVE COMICS TOM 1 - GOTHAMSKI NOKTURN: UWERTURA

"Bruce, chciałam cię ostrzec. ONI są coraz bliżej, a Ty nie jesteś przygotowany".

W roku 2022 nastąpiły poważne zmiany w dwóch najważniejszych seriach z udziałem Mrocznego Rycerza. Przygody tego bohatera w serii BATMAN zaczął pisać Chip Zdarsky, natomiast w tym samym czasie rola scenarzysty w DETECTIVE COMICS przypadła w udziale pochodzącemu z Indii pisarzowi o pseudonimie Ram V. Dwa znane nazwiska i dwa kompletnie różne podejścia, dwie odmienne wizje Człowieka Nietoperza. Mając w pamięci wcześniejsze udane prace Rama V (dla DC np. SWAMP THING czy JUSTICE LEAGUE DARK) ucieszyłem się na wieść o przejęciu przez niego DETECTIVE COMICS i nie ukrywam, że wiązałem z tym ruchem spore nadzieje. W sierpniu 2023 ukazało się pierwsze wydanie zbiorcze nowych twórców, a zatem jest to dobra okazja, aby podsumować ten etap.

BATMAN TOM 5: STAN STRACHU

Jonathan Crane: "Strach jest narzędziem ewolucji. Gdy (ludzie) pokonają ten strach, staną się inni. Lepsi".

BATMAN w wersji Jamesa Tyniona IV odsłona piąta i zarazem ostatnia. A na deser swojej dłuższej, niż początkowo sam zakładał, przygody z Mrocznym Rycerzem scenarzysta przygotował sporo fajerwerków obiecując satysfakcjonujące zwieńczenie nakreślonej przez siebie w poprzednim tomie, zakrojonej na szeroką skalę intrygi. Do tej pory twórca ten nie zdołał przekonać mnie do tego, że sprawdza się jako architekt odpowiedzialny za losy Człowieka Nietoperza, zatem też nie nastawiałem się na jakąś drastyczną poprawę takowej sytuacji. Obawiałem się mocno tego, że znów może spartaczyć sprawę, jak to uczynił w przypadku WOJNY JOKERA. Sprawdźmy, czy moje obawy były słuszne.

ARKHAM CITY: THE ORDER OF THE WORLD

Ostatnio recenzowałem horror z linii Hill House Comics, który niestety mnie pod wieloma względami rozczarował. Dlatego też dzisiaj dla odmiany słów kilka o horrorze, który okazał się pozytywnym zaskoczeniem. Dan Watters oraz Dani stworzyli takowy nieoczekiwanie w ramach głównego uniwersum DC, a punktem wyjściowym dla ich opowieści okazał się atak na Azyl Arkham i zabicie przez truciznę Jokera wielu pacjentów oraz personelu zakładu. Początkowo nie byłem zainteresowany śledzeniem tej sześciozeszytowej mini serii, śledząc - wiadomo - BATMANA, czy DETECTIVE COMICS i dodając ją do listy "sprawdzę kiedyś tam w wolnym czasie". Jakież było moje zdziwienie, gdy wreszcie po jakichś trzech miesiącach nadrobiłem zaległości i szybko okazało się, że została ona napisana właśnie dla mnie. Też tak czasem macie, że otwieracie na pierwszej stronie i już Wiecie, że to jest właśnie to, że ten komiks Was wciągnie i zaangażuje?

POŚRÓD LASU

Moim pierwszym skojarzeniem ze słowem horror jest film. W dalszej kolejności wymieniłbym gry komputerowe, seriale oraz książki. Nigdy nie wiązałem mocno medium komiksowego z historiami grozy. Wychowywałem się w przeświadczeniu, że ten gatunek musi nas straszyć, a to oznaczało dla mnie głównie jumpscare'y.  Niedawno zostałem uświadomiony, że horrory to przede wszystkim gęsty klimat. Przy okazji tej światopoglądowej zmiany chciałem spróbować także komiksu grozy. Wybór  padł na POŚRÓD LASU z cyklu Hill House.

THE LOW, LOW WOODS

W Polsce ukazały się do tej pory dwa komiksy z linii Hill House Comics, zaś w kolejce czekają pozostałe trzy serie (plus może kiedyś w formie zbiorczej zebrany zostanie także SEA DOGS). O ile na pierwsze odsłony KOSZ PEŁEN GŁÓW, czy też RODZINA Z DOMKU DLA LALEK, kiedy oba tytuły zostały po raz pierwszy zapowiedziane w USA, czekałem z dużym podekscytowaniem i równie wysokimi oczekiwaniami, o tyle nie mogę tego samego powiedzieć o innej recenzowanej dzisiaj mini serii. W przypadku THE LOW, LOW WOODS był to wynik kilku rzeczy, w tym nic nie mówiące nazwiska twórców, niezbyt okazała okładka, czy też średnio zachęcający, w porównaniu do chociażby wspomnianych wyżej tytułów, opis. Oczywiście plan był taki, że i tak przeczytam wszystko, co będzie miało na okładce nazwisko Joe Hilla, bo mocno nakręciłem się na ten nowy horrorowy imprint od DC, ale jakoś od początku nastawiałem się na to, że THE LOW, LOW WOODS może być dla mnie słabszym ogniwem całego projektu. A jak wyszło w praktyce?