Przyznam szczerze, że po trzech pierwszych zeszytach chciałem rzucić tę serię w cholerę, bo akcja stała praktycznie w miejscu i nie było szczególnych powodów, aby śledzić dalej perypetie Jo Mullein i Hala Jordana. Okazało się jednak, iż warto być cierpliwym w tym wypadku i wierzyć, że - cytując kultową polską komedię - "spokojnie, zaraz się rozkręci". No i się rozkręciło, a zwłaszcza chodzi o świetny i przełomowy zeszyt szósty, wieńczący pierwsze wydanie zbiorcze. Al Ewing udzielił w nim odpowiedzi na kilka ważnych i nurtujących czytelnika od początku pytań, zastąpił spektrum emocji nową świetlną hierarchią oraz pokazał, jakie jest tak naprawdę jego rewolucyjne podejście do świata Zielonych Latarni. Kupił mnie tym samym swoimi pomysłami, rozbudził ciekawość i oczywiście zachęcił, aby dalej czytać i oglądać wydarzenia z tego ongoingu. I tak oto zamiast pożegnać się z ABSOLUTE GREEN LANTERN, dosyć mocno zaintrygowany i ze sporymi oczekiwaniami sięgnąłem po kolejne zeszyty. Poniżej recenzja numerów od 7 do 12, które już w czerwcu będzie można przeczytać w formie zbiorczej.
