35 lat temu TM-Semic zaprezentował polskim fanom komiksu superbohaterskiego oraz Człowieka ze Stali komiks, który z kilku powodów na trwałe zapisał się w mojej, i zapewne nie tylko mojej pamięci. Zdobiła go intrygująca i rodząca wiele pytań okładka autorstwa Kerry'ego Gammilla pochodząca z oryginalnego SUPERMAN v2 #30 z roku 1989, na której Kal-El w masce tlenowej na twarzy próbuje powstrzymać deszcz meteorytów. O co w tym wszystkim chodziło?
Dziś kilka zdań na temat komiksu, jaki nakładem TM-Semic ukazał się w kwietniu 33 lata temu. Komiksu, który może nie jest na tyle istotny i nie wyróżnia się na tle innych numerów polskiego SUPERMANA, ale zapamiętałem go dlatego, że przyciągnął mnie wtedy i zaintrygował okładką Dana Jurgensa, na której główny bohater obrywa od swoich kumpli z Ligi Sprawiedliwości. Były to czasy, gdy dostawaliśmy jedynie krótkie, 2-3 zdaniowe zapowiedzi kolejnych numerów, bez miniaturek okładek, a zatem wypatrując nowego numeru swojej ulubionej serii w kiosku nie miało się pojęcia, jaka grafika będzie go reklamowała. Widząc zatem Flasha i Wonder Woman, którzy dla polskiego czytelnika stanowili niezwykły rarytas i każdy ich nawet niewielki występ gościnny generował wielką ekscytację, wręcz nie mogłem się doczekać, aby przeczytać ten rewelacyjnie zapowiadający się komiks.
Piąta z rzędu nowość na polskim rynku (najbliższy dubel pojawi się w styczniu) w ramach kolekcji wydawanej przez Hachette, to zarazem druga i ostatnia część historii PRZYJDŹ KRÓLESTWO TWOJE. Historii, której pierwszą odsłonę otrzymaliśmy we wrześniu ubiegłego roku, a zatem trochę trzeba było się naczekać, aby wreszcie móc przeczytać ciąg dalszy i dowiedzieć się, jak zainicjowane wątki zostały sfinalizowane. Czy warto było czekać?
Tom 67 kolekcji oznacza powrót na jej łamy przygód Człowieka ze Stali, a zatem musowo ląduje na mojej liście zakupów. Komiksów z Supermanem nie pojawia się co prawda w ramach DC Bohaterowie i Złoczyńcy zbyt wiele, ale jak już się zdarzą takowe, to za każdym razem są to pozycje warte przeczytania. I nie inaczej jest tym razem, gdyż cofamy się do połowy lat 80-tych i odświeżonej, budowanej od podstaw mitologii związanej z Supermanem autorstwa legendarnego Johna Byrne'a. Piękny dla głównego bohatera, jak i dla całego DC okres, który na trwałe zapisał się w mojej pamięci.
Wzorem tego, jak DC uczciło 30 rocznicę śmierci Człowieka ze Stali w 2022, w tym roku ukazał się podobny zeszyt specjalny, tyle że tym razem celebrujący równie klasyczne historie - "Rządy Supermanów" oraz "Powrót Supermana". Większość twórców, jacy trzy dekady temu odpowiadali za te przełomowe dla świata Supermana przygody, znów połączyła siły i nawiązała do tych ważnych wydarzeń. I tak oto DC zaserwowało nam zupełnie nowe opowieści z udziałem czterech pretendentów do miana jedynego i prawdziwego Supermana, jacy zadebiutowali w roku 1993. To raczej nie jest pozycja dla nowego fana komiksów DC, czy samego eSa, tylko dla kogoś, kto dobrze zna i dodatkowo lubi ten konkretny okres w historii Kal-Ela.
Pod koniec recenzji tomu 50 napisałem, że bardzo łatwo jest się wciągnąć w klimat oraz perypetie zlepku jakże różnych pod względem charakteru postaci, z których Geoff Johns zbudował nie tyle zespół, co jedną wielką rodzinę. Na szczęście nie przyszło nam czekać zbyt długo na dalsze losy JSA spod pióra tego scenarzysty, a sam album 55 nie tyle imponuje swoją pokaźną objętością, ale także gwarantuje wysoką jakość zawartych w środku opowieści. Nawiązująca do PRZYJDŹ KRÓLESTWO Marka Waida oraz Alexa Rossa opowieść wreszcie ukazała się w polskiej wersji językowej (chociaż to na razie jedynie połowa), na co wiele osób czekało i nie ma co się dziwić, gdyż jest to jedna z tych historii, jakie należą do najlepszych spod szyldu DC Bohaterowie i Złoczyńcy.
Event zatytułowany ZERO HOUR: CRISIS IN TIME/GODZINA ZERO: KRYZYS W CZASIE trafił wreszcie do Polski. Głównym architektem tego dużego projektu z roku 1994 okazał się Dan Jurgens, który postanowił przede wszystkim uporządkować niespójną, niekonsekwentną i w wielu miejscach nielogiczną oraz dziurawą linię czasową, jaka została wykreowana w ramach KRYZYSU NA NIESKOŃCZONYCH ZIEMIACH. Jeśli jeszcze nie mieliście okazji zapoznać się z tą historią, to jest właśnie ku temu dobra okazja i sprawdzić, dlaczego budził on i nadal budzi wśród fanów DC bardzo mieszane odczucia.
Minęło już 30 lat od jednego z najważniejszych i najbardziej pamiętnych wydarzeń, jakie rozegrały się w ramach komiksów wydawanych przez DC Comics, czyli od śmierci Człowieka ze Stali. Sama historia nie była może jakościowo z górnej półki, ale z pewnością potrafiła wywołać swego czasu ogromne emocje wśród czytelników i pokazała, jak bardzo świat potrzebuje swojego największego bohatera. Egmont niestety przespał temat i nie wydał w tym roku na nowo chociaż pierwszej części sagi (a może chciał, tylko pojawiły się jakieś przeszkody?), ale już DC nie byłoby sobą, gdyby nie wykorzystało nadarzającej się okazji, aby stosownie uczcić tą okrągłą rocznicę. I tak oto w tym roku otrzymaliśmy już nowe wydanie DEATH AND RETURN OF SUPERMAN OMNIBUS HC, niedawno ukazał się przedruk SUPERMAN #75 z 1993 roku, gdzie eS toczy finałowe starcie z Doomsdayem, a jeszcze przed Świętami pojawi się DEATH OF SUPERMAN 30TH ANNIVERSARY DELUXE EDITION HC. Oprócz tego powstała również antologia DEATH OF SUPERMAN: 30TH ANNIVERSARY SPECIAL #1, która patrząc po zapowiedziach i nazwiskach twórców jawiła się jako godna uwagi pozycja dla prawdziwego fana Supermana.
W naszej podróży w czasie dotarliśmy wspólnie z Supermanem do fazy VI i VII, czyli ostatnich etapów sagi „Time and time again”. Zostały one opublikowane w sierpniowym wydaniu „Supermana” z 1993 roku. Przypomnijmy krótko – w poprzednim numerze Kent dotarł do ery prehistorycznej, a następnie do plejstocenu. Tam odnalazł zaginione państwo A'R'Ven, dzięki któremu ponownie odbył podróż w czasie. Tym razem trafił do średniowiecza, w sam środek konfliktu między królem Arturem a wiedźmą Morgan Le Fay.
Potężna eksplozja przenosi Supermana po raz kolejny w czasie. Tym razem przeskakuje wstecz – do lat 40-tych XX wieku. I jako człowiek obdarzony nadnaturalną siłą trafia do... cyrku. Tak zaczyna się czerwcowy numer Supermana z 1993 roku wydany przez TM-Semic. Z intrygującą okładką, na której Człowiek ze Stali łapie bombę z wymalowaną swastyką, która została zrzucona przez nazistowski samolot. Przyznam, że długo czekałem na ten numer – w końcu Superman zawitał do Polski.
MOC SHAZAMA! to jeden z tych komiksów, które przeciętny miłośnik historii obrazkowych w Polsce lubi najbardziej, gdyż mamy do czynienia z materiałem opublikowanym na naszym rynku po raz pierwszy. Nie ukrywam, że w każdej kolekcji tego typu zawsze czekam właśnie na te nieco mniej popularne i mniej doceniane przez szerszą publikę opowieści, gdzie mamy okazję poznać starsze przygody jakiegoś bohatera ze świata DC. A kiedy dodatkowo pierwszych skrzypiec nie gra Batman, Superman, czy Wonder Woman, to tym bardziej zwracam na taki tytuł uwagę. Perypetii Kapitana Marvela w wykonaniu Jerry'ego Ordwaya nie miałem jakoś nigdy wcześniej okazji przeczytać, ale w większości pozytywne opinie na ich temat kazały przypuszczać, iż lektura dostarczy mi spodziewanych przyjemnych doświadczeń.
Pierwszy tom w większości składał się z krótkich historyjek (nieraz nawet po kilka w jednym rozdziale), których tym razem wprawdzie również nie zabraknie, ale jednak aż połowę tego albumu stanowią dwie dłuższe historie. Pierwsza nich opowiada o najeździe kosmitów odpowiedzialnych za jedną z poprzednich przygód, a bohaterem drugiej jest Tom Stone – odpowiednik Stronga z alternatywnego czasu. Należy też wspomnieć, że tym razem Alan Moore nie jest odpowiedzialny za scenariusze wszystkich zawartych tu historii. Jedną z króciutkich kilkustronicowych opowieści napisała jego córka Leah, a Peter Hogan jest scenarzystą dwóch zeszytów zamykających tom.
Stare, ale jare, czyli fragment supermanowej telenoweli sprzed lat, z udziałem licznych i wnoszących wiele jakości drugoplanowych postaci.
Dzisiaj ponownie zapraszam na wycieczkę w odległą o kilka dekad przeszłość, a konkretnie do początku lat 90-tych i rozgrywających się w tamtym okresie przygód Człowieka ze Stali. Widoczna powyżej okładka z SUPERMAN #48 zdobiła polskiego SUPERMANA 10/92, jaki ukazał się w nakładem TM-Semic właśnie w październiku 1992 roku. Jak zapewne wiele osób w wieku 30+ pamięta, w tamtym zeszycie doszło do ważnego dla mieszkańców Metropolis wydarzenia, kiedy to Jerry White oraz Jimmy Olsen zostali poważnie postrzeleni przez członków Intergangu w klubie Blaze. W drugiej części obserwujemy dramat rozgrywający się w szpitalu, gdzie ostatecznie jeden z wymienionych chłopaków traci życie. Niestety w polskiej wersji nie uświadczyliśmy najważniejszych i najciekawszych fragmentów tej opowieści, czyli walki o duszę Jerry'ego i Jimmy'ego w piekle z udziałem eSa. I właśnie o tej historii kilka słów poniżej.
UWAGA: to druga recenzja tego komiksu na łamach DCManiaka. Poprzednią, autorstwa Andrzeja, znajdziecie TUTAJ.
Trochę Egmont kazał na czekać na ten zbiorek. Cztery lata to dość dużo by zapomnieć jak w 2017 roku podobała nam się kolejna Moore'owska wariacja na temat superhero. Smax nie jest jakimś specjalnym 'must read', ale jego lektura dość szybko dubluje emocje towarzyszące czytaniu głównej serii. To pozycja nierówna, ale żadna z trzech umieszczonych tu opowieści nie zalicza spektakularnych upadków.
Chyba pierwszy raz mi się zdarzyło, że przed recenzją w ogóle nie wiedziałem, o czym będzie opisywane przeze mnie dzieło - jedną z zalet egzemplarzy recenzenckich jest jednak możliwość zapoznania się z komiksami, które w innym wypadku pozostawałyby przeze mnie zupełnie niezauważone. Teraz już mogę wyjaśnić innym laikom, że TOP 10 to dzieło Alana Moore'a opowiadające o perypetiach policjantów operujących w Neocity - mieście, którego każdy mieszkaniec posiada supermoce bądź jest zamaskowanym mścicielem. Jednocześnie, "vigilantyzm" jest tamże zakazany, a prawo do używania swoich mocy do walki z przestępczością mają wyłącznie funkcjonariusze policji. Główną, 12-częściową miniserię Egmont wydał w 2017 roku, w opisywanym tomie znajdziemy za to spin-offy tejże.
Kiedy nie możesz już patrzeć na to, jak Brian Michael Bendis bezkarnie i za oficjalnym przyzwoleniem DC dokonuje gwałtu na lubianej przez Ciebie postaci Supermana (a przy okazji nie mając również ciekawego pomysłu na pisanie innych postaci z eS-uniwersum), czas na lekturę czegoś, co skutecznie wymaże te złe wspomnienia. Świetną okazją do uspokojenia skołatanych nerwów i kontaktu z dobrym jakościowo supermanowym runem, jest na przykład wydany niedawno zbiór, który zawiera kilkanaście pierwszych rozdziałów ery zainicjowanej przez Johna Byrne'a w roku 1986. Poniżej znajdziecie kilka słów zachęty do zakupu tego komiksu, uzupełnionych całkiem sporą galerią zdjęć.
