KAZNODZIEJA tom 6

Alamo. Miejsce tragicznej bitwy z XIX wieku, która do dziś stanowi ważny element amerykańskiego mitu tożsamościowego. W 1836 roku w trakcie Rewolucji Teksańskiej doszło do 13-dniowego oblężenia tej miejscowości przez siły meksykańskie. Prawie wszyscy obrońcy miasta ze strony amerykańskiej zginęli, ale ich poświęcenie nie poszło na marne, gdyż dzięki długości trwania walk pozostałe amerykańskie wojska mogły się przegrupować i wygrać bitwę pod San Jacinto. Alamo stało się symbolem „heroicznej klęski” i amerykańskich bohaterów walczących do końca (abstrahując od jakichkolwiek ocen rewolucji oraz tego, która strona miała w niej racje). Sam John Wayne wyreżyserował film o tej bitwie w 1960 roku. Nic więc dziwnego, że finał tak amerykańskiego komiksu, jak KAZNODZIEJA rozgrywa się właśnie tam.

KAZNODZIEJA TOM 5

Przygody Jesse’go Custera zmierzają do końca. Scenarzysta Garth Ennis wykorzystał więc kolejne 14 zeszytów swojej opowieści, aby dokończyć pewne wątki i po wielu, naprawdę wielu ciężkich chwilach dać swojemu bohaterowi odrobinę wytchnienia oraz szczęścia. Nie bójcie się jednak – nie oznacza to jednak zwolnienia akcji czy zanudzenia czytelnika.

KAZNODZIEJA TOM 4

Są takie serie, które do dziś uchodzą za arcydzieła. Serie, o których napisano już właściwie wszystko. Pisanie recenzji kolejnych tomów ich reedycji jest więc wyjątkowo karkołomnym zadaniem. Dlatego może to dobry moment, aby zamiast pisać standardową recenzję tomu 4 KAZNODZIEI, przyjrzeć się bardziej temu, jak zestarzał się ten komiks.

KAZNODZIEJA: TOM 2

Krucjaty ciąg dalszy

Jeśli czytaliście moją poprzednią recenzję, dobrze wiecie, że pierwszy tom KAZNODZIEI oceniłem bardzo wysoko i nie mogłem się go nachwalić. I dlatego z dużą dozą niepewności podchodziłem do kontynuacji. Czy drugi tom utrzymał poziom swojego poprzednika? Na to pytanie musiałbym odpowiedzieć w następujący sposób: i tak, i nie. Z jednej strony seria dalej wciąga i oburza. Niestety jest jedno małe „ale”, o którym za chwilę.

KAZNODZIEJA - TOM 1

"Szukasz Boga - ale gdzie, do diabła, powinieneś zacząć?" 

Przyznam szczerze, że zawsze mam problem z recenzjami tak znanych i kultowych pozycji, jak KAZNODZIEJA. No bo co tu napisać, żeby nie popaść w banały, nie powtarzać utartych stwierdzeń i nie wałkować tysięczny raz tego samego? Co przekazać, żeby nie spłycić utworu, a jednocześnie nie zdradzić za wiele i nie zepsuć zabawy? Odwieczne problemy recenzentów. Tematyka również w tym przypadku nie ułatwia. KAZNODZIEJA to przypadek wyjątkowy. Komiks tak obrazoburczy, epatujący przemocą i przekraczający granice dobrego smaku, że trudno będzie to wyrazić słowami i oddać pełnię tego zjawiska, jakim jest dzieło Gartha Ennisa.