Tom King nie cieszy się w Polsce uznaniem głownie tych, którzy czytali jego komiksy z uniwersum Batmana. Na początku ukazała się u nas crossover WOJNA ROBINÓW, który okazał się co najwyżej przeciętny. W ramach DC Odrodzenie (DC Rebirth) dostaliśmy serię BATMAN, której jakość przypominała jazdę kolejką górską: momentami wzlatywała na wyżyny, by później gwałtownie pikować w dół. Na zakończenie pojawił się komiks BATMAN/CATWOMAN, który również spotkał się z mieszanymi opiniami.
W pierwszym tomie po odejściu Bendisa znajdujemy dwie historie opowiadające o wspólnych przygodach Supermana i jego syna. W pierwszej z nich stawiają czoła atakom istot przechodzących przez otwierający się na orbicie ziemi portal. W drugiej udają się na planetę, z której Człowiek ze stali otrzymał wezwanie pomocy od dawnego znajomego.
Długo mi zajęło
wejście w świat linii wydawniczej DC POWIEŚĆ GRAFICZNA 13+. W sumie ukazało się
u nas już 10 tytułów z niej, a ja sięgnąłem dopiero po opowieść o pierwszym
pomocniku Batmana. Nie miałem co do niej większych oczekiwań i otrzymałem
produkt wyjątkowo równy, choć bez polotu. Gdybym był jednak w wieku bliższym
zakładanego jego odbiorcy, to bawiłbym się zapewne lepiej.
W Polsce za chwilę ukaże się ostatni tom SUPERMANA ze scenariuszem Briana Michaela Bendisa, natomiast za oceanem od pewnego czasu za pisanie przygód Człowieka ze Stali odpowiadają już całkiem nowi twórcy. Takie zmiany w supermanowym zakątku DCU (i nie tylko w nim) to oczywiście naturalna praktyka i z reguły następuje co kilka lat. Nie ukrywam jednak, że chyba nigdy wcześniej tak mocno nie czekałem na to, aż DC podziękuje dotychczasowemu scenarzyście i przekaże przysłowiową pałeczkę w ręce bardziej kompetentnej osoby. A oto akurat nie było trudno. Osobiście nie spodziewałem się, że to właśnie Phillip Kennedy Johnson przejmie oba tytuły z eSem w roli głównej począwszy od marca tego roku. Wiązałem jednak z jego pracą spore nadzieje i sprawienie, że po okresie posuchy komiksy z Ostatnim Synem Planety Krypton znów będą dostarczać przyjemnych wrażeń i da się je czytać bez grymasu zniesmaczenia na twarzy.
