LUCYFER tom 3: DZIKI GON

Prawie rok po polskiej premierze ostatniego tomu doczekaliśmy się kontynuacji przygód Gwiazdy Zarannej w ramach linii wydawniczej SANDMAN UNIWERSUM. Zabrzmię pewnie jak zdarta płyta, ale po lekturze DZIKIEGO GONU nadal uważam, że jest to seria warta wszelkiej uwagi i dowód na to, że najnowsze rozszerzenie uniwersum legendarnego SANDMANA nie było festiwalem straconych szans i bylejakości. Oczywiście nie wszystkim musi się ono podobać, ani nie zawsze wszystko wyszło. Jednakże kilka z otrzymanych – chociażby LUCYFER – trzyma naprawdę wysoki poziom.

CATWOMAN VOL. 4: COME HOME, ALLEY CAT

Zmiany, zmiany i jeszcze raz zmiany, czyli coś zupełnie naturalnego, co prędzej czy później dotyka każdy ongoing wydawany przez DC Comics. Wraz z zeszytem 21 run Joelle Jones w ramach serii CATWOMAN dobiegł końca, a swoją szansę otrzymał nowy scenarzysta. Został nim Ramnarayan Venkatesan, znany znacznie lepiej pod pseudonimem Ram V. Twórca ten już wcześniej dostał możliwość napisania gościnnie trzech rozdziałów w zastępstwie Jones, stąd wybór tej konkretnej osoby na następcę dotychczasowej scenarzystki jakoś szczególnie mnie nie dziwi. Mało tego - decyzja ta mocno mnie ucieszyła zważywszy na fakt, iż wspomniane gościnnie napisane zeszyty i sposób, w jaki przedstawiona zostaje w nich Selina przypadły mi do gustu. Nadzieje zatem miałem wobec nowego runu spore, oczekując wyższego poziomu i większych emocji, niż to było do tej pory.

CATWOMAN VOL. 3: FRIEND OR FOE?

Selina Kyle od początku nie miała łatwo w Villa Hermosa, gdyż jej życie na każdym kroku próbowała utrudniać podstępna, przerażająca i bezwzględna Raina Creel. Joelle Jones finalizuje swój koci run, doprowadzając do wyczekiwanej i decydującej konfrontacji Catwoman ze swoją groźną przeciwniczką. Dla Seliny nadszedł po raz kolejny czas trudnych wyborów i zdecydowania o tym, gdzie (przy kim?) tak naprawdę jej miejsce, oraz czy bliżej jej do bycia superbohaterką, czy złoczyńcą. Poleje się krew, będą łzy wzruszenia, zmiany kostiumu oraz mnóstwo zombie.

CATWOMAN VOL. 2: FAR FROM GOTHAM

Z dala od Gotham, a konkretnie w Villa Hermosa, (czyli w ramach przypomnienia gdzieś na przeciwległym brzegu USA), ulokowała się Selina Kyle od początku trwania runu Joelle Jones. Miało to być głównie miejsce odpoczynku i czas do przemyśleń dla tytułowej bohaterki, ale wyszło jak wyszło i nowe kłopoty bardzo szybko odnalazły naszą sympatyczną Kobietę Kota. W drugim tomie jej drogi ponownie krzyżują się z szaloną i przerażającą Rainą Creel, a w dodatku gościnną wizytę zalicza jeden z bossów podziemnego Gotham - Oswald Cobblepot. Inauguracyjne wydanie zbiorcze serii CATWOMAN pod wodzą nowej scenarzystki, zgodnie z oczekiwaniami zachwyciło wizualnie, ale niestety trochę rozczarowało odnośnie rozwiązań fabularnych. Nie zniechęciło mnie to jednak do sięgnięcia po kolejne przygody niedoszłej małżonki Mrocznego Rycerza, licząc na poprawę zastanego w COPYCATS stanu rzeczy.

CATWOMAN VOL. 1: COPYCATS

Witajcie w Villa Hermosa, niezwykle urokliwym i spokojnym miejscu ulokowanym na zachodnim wybrzeżu USA, gdzie rozgrywa się akcja najnowszego, solowego tytułu z Kobietą Kotem w roli głównej. Oczywiście z tym spokojem to taki żart, gdyż już sama obecność i renoma Seliny Kyle sprawiają, że staje się ona dla pewnych osób ciałem obcym, którego należy się z miasta pozbyć. Główna bohaterka nie ma też zbytnio czasu na podziwianie okolicznych widoków, ponieważ scenarzystka Joëlle Jones postanowiła zamienić jej małe wakacje w pełen "atrakcji" obóz przetrwania. Czasami tak mam, że po daną serię sięgam jedynie ze względu na nazwisko lubianego przeze mnie rysownika/rysowniczki, po cichu licząc, iż oprócz efektownej i miłej dla oka warstwy graficznej, doczekam się także co najmniej solidnej, wciągającej fabuły. Nowej CATWOMAN dałem zatem szansę, a poniżej znajdziecie moje spostrzeżenia po lekturze pierwszego tomu.