KSIĘGI MAGII tom 3: ROZWAŻANIE MOŻLIWOŚCI

Przygody Tima Huntera w ramach inicjatywy SANDMAN UNIWERSUM dobiegają końca. Seria zaliczyła dobre rozpoczęcie, bardzo dobry środek, ale czy umiała zakończyć się z gracją? Niekoniecznie.

KSIĘGI MAGII tom 2: DRUGIE QUARTO

Na początku tego roku przyszło mi recenzować pierwszy tom nowych KSIĄG MAGII. Chwaliłem go (podobnie jak tegoroczne wznowienie miniserii Neila Gaiman, w której Tim Hunter pojawił się po raz pierwszy). W listopadzie czytelnicy z kraju nad Wisłą mogli zapoznać się zaś z drugim tomem tej serii. Czy jest on równie porywający jak poprzedni? 

KSIĘGI MAGII tom 1: DOBÓR SKŁADU

 

Timothy Hunter doczekał się wyjątkowo pogmatwanej historii wydawniczej w DC Comics. Po swoim debiucie na kartach miniserii KSIĘGI MAGII Neila Gaimana ponad 30 lat temu doczekał się kilku pojawień w innych miniseriach oraz mającej finalnie aż 75 zeszytów serii należącej do imprintu Vertigo. Następnie ukazało się kilka kontynuacji tej serii, a w latach 2004-2005 ukazał się piętnastozeszytowy reboot/spinoff/jakby kontynuacja BOOKS OF MAGICK: LIFE DURING WARTIME.

W ramach NEW 52 Tim pojawił się na łamach JUSTICE LEAGUE DARK. Jego historie zresetowano właściwie do początku regularnej serii BOOKS OF MAGIC, ale tym razem Tim zrezygnował z magii. Jednak kiedy JLD napotyka się na jego prawdziwego ojca z innego wymiaru, to jeden z przyszłych największych magów musi znowu stanąć do walki.

Wydany u nas niedawno pierwszy tom serii KSIĘGI MAGII z linii wydawniczej SANDMAN UNIWERSUM podobnie resetuje jego historię cofając go do okolic gaimanowskiej miniserii. Czy ten nowy reboot wnosi coś ciekawego do opowieści o Timie Hunterze? Czy warto zawracać sobie nim głowę?