ŚPIOCH TOM 2

W posłowiu niniejszego komiksu, który oryginalnie wydany został w 2005 roku, Ed Brubaker pisze, iż ”jeśli Sean (Phillips) wytrzyma ze mną jeszcze trochę, to możecie się spodziewać wielu innych (naszych) komiksów”. Dziś mamy grudzień 2020 roku i w zasadzie gdy widzi się nazwisko Phillipsa na okładce jakiegoś komiksu, to można w ciemno zgadywać, iż jego scenarzystą jest właśnie Brubaker. To na swój sposób zabawne, że ich pierwszy wspólny komiks trafił do Polski praktycznie na sam koniec. Jeszcze dziwniejsze jest to, że tekst ten piszę dzień po tym, jak w innym miejscu zrecenzowałem ”Pulp” tego samego duetu, który ukazał się tego roku i wiele wskazuje na to, że Ed i Sean będą ze sobą współpracować do końca świata, a może i nawet nieco dłużej.

ŚPIOCH TOM 1

Mamy rok 2002. Należące wówczas już do DC Comics studio WildStorm wpada na pomysł widocznego rozdzielenia swoich komiksów dla młodszych i dojrzałych czytelników. Te w kategorii 18+ zyskują na okładkach charakterystyczny, biało-czerwony znaczek Eye of the Storm i chociaż z perspektywy czasu okazało się być to nieopłacalnym pomysłem, to jednak okres ten dał czytelnikom tytuły często wymieniane jako najlepsze z uniwersum tego imprintu. To właśnie wtedy Joe Casey zmienił WILDCATS w komiks o szpiegostwie przemysłowym (Spartan chciał w nim odmienić świat na lepsze poprzez rewolucję technologiczną), zaś Micah Ian Wright napisał jedyny komiks w swojej karierze i na łamach STORMWATCH: TEAM ACHILLES sprawnie pokazał, że w świecie pełnym post-ludzi nadal potrzebna jest ekipa wojaków pozbawionych mocy (w większości). Jednakże tym jednym tytułem, który znalazł swoje miejsce w świadomości czytelników najmocniej, był ŚPIOCH – pierwsza wspólna praca duetu Ed Brubaker/Sean Phillips, którzy swoje triumfy święcą po dzień dzisiejszy.

WKKDC #51 - BATMAN: CZŁOWIEK, KTÓRY SIĘ ŚMIEJE I AZYL ARKHAM

Po dłuższej przerwie - ostatnie solowe występy Mrocznego Rycerza w ramach WKKDC miały miejsce w tomie 38 - powracamy do miasta Gotham City i jego zamaskowanego obrońcy. Niektórzy mogą oczywiście narzekać na przesyt postacią Batmana, ale trzeba uczciwie przyznać, że prawie wszystkie opublikowane do tej pory z jego udziałem historie przez Eaglemoss, były godne uwagi i warte przeczytania. Nie inaczej jest tym razem, gdyż w nasze ręce wpada mieszanka trzech różnych historii skupiających się bądź na Jokerze, bądź na Azylu Arkham, albo na obu tych wątkach jednocześnie. Ed Brubaker, Grant Morrison oraz Len Wein to nazwiska scenarzystów z górnej półki, którzy zdecydowanie wiedzą, jak tworzyć interesujące komiksy opowiadające o Człowieku Nietoperzu.

CATWOMAN TOM 3: POD PRESJĄ

Kolejny rok przyniósł nam kolejny tom wydawanej przez Egmont CATWOMAN wg Eda Brubakera. Dwa lata temu na sklepowe półki trafiło NA TROPIE CATWOMAN, zbierające pierwsze zeszyty pisane przez tego scenarzystę, a także komiks wcześniejszy, który można traktować jako właściwe wprowadzenie do jego runu  – mowa oczywiście o Wielkim Skoku Seliny autorstwa nieodżałowanego Darwyna Cooke’a. W 2017 mieliśmy za to okazję przeczytać NIE MA LEKKO – kontynuację, która pod kilkoma względami nawet przewyższała bardzo mocną część pierwszą. POD PRESJĄ stanowi zatem zamknięcie tej trylogii.

GOTHAM CENTRAL TOM 4: CORRIGAN

Wydawanie egmontowskiej edycji GOTHAM CENTRAL dobiegło właśnie końca. Czwarty tom jest bowiem jednocześnie tomem wieńczącym całą serię. Polscy czytelnicy żegnają się zatem z jednym z najlepszych komiksowych tytułów, jakie ukazywały się ostatnimi czasy na rodzimym rynku. Ostrzegam jednak przed tym, że dla niektórych może to być trudne pożegnanie. GOTHAM CENTRAL dalej utrzymuje równy poziom i pozostawia w odbiorcy to znajome uczucie, które dopada zawsze wtedy, gdy jakiś tekst kultury za szybko się kończy, a ciągle chce się go więcej i więcej.

WKKDC #28 - CATWOMAN: NA TROPIE CATWOMAN

28 tom w ramach Wielkiej Kolekcji Komiksów DC to kolejny dubel na polskim rynku, gdyż całkiem niedawno Egmont wydał w ramach linii DC Deluxe album pod tym samym tytułem, tyle że o znacznie większej objętości. Część materiału zawartego w tym "deluksie" ukazała się wcześniej jako jedenasty tom WKKDC - WIELKI SKOK SELINY, zaś pozostały materiał (z pominięciem nie aż tak strasznie istotnego dla całej fabuły CATWOMAN #5) stanowi wnętrze omawianego właśnie w tym miejscu komiksu. Jest to jednak na szczęście jeden z tych dubli, których nigdy za wiele, i na których pojawienie się nigdy nie będę narzekał. Nazwiska twórców odpowiedzialnych za całe przedsięwzięcie - Brubaker, Cooke, Allred, czy Stewart kojarzą się z solidnym, wysokim poziomem, stąd też łatwo przewidzieć, iż tym razem również spisali się tak, jak tego po nich oczekiwałem.

GOTHAM CENTRAL TOM 3: W OBŁĄKANYM RYTMIE

Już po raz trzeci dane mi było odwiedzić policjantów z Gotham City i wspólnie z nimi rozwiązać kilka spraw. A sytuacja w mieście bynajmniej nie jest ciekawa. Szaleje brutalna wojna gangów. W dodatku po pewnym tragicznym błędzie policjanci uznają Batmana za swojego wroga. Słynny batsygnał zostaje zdemontowany z dachu centrali. Niesamowicie sugestywna jest scena, w której ekipa demontująca przez przypadek go upuszcza, a wtedy symbol legendy rozbija się na tysiące małych kawałków. Symbol nietoperza ma już się nie pojawić nigdy na niebie. Policja jasno daje do zrozumienia, że zrywa raz na zawsze swoje kontakty z Mrocznym Rycerzem. Ostatnia nadzieja Gotham zostaje uznana za jego przeciwnika. Komisarz Akins przyrzeka Batmanowi, że jeśli wejdzie w jego drogę zniszczy go. I jedynie Stacy, która była upoważniona do obsługi batsygnału płacze nad jego szczątkami. Parafrazując słowa Norwida, chciałoby się rzec: „Coś ty Gotham zrobił Batmanie”

CATWOMAN TOM 2: NIE MA LEKKO

Gdy na zeszłorocznym MFKiG okazało się, że Egmont nie porzuca serii o CATWOMAN po pierwszym tomie i decyduje się wydać jego kontynuację, niezmiernie się ucieszyłem. Komiks autorstwa Darwyna Cooke’a i Eda Brubakera stanowił bowiem bardzo przyjemną, a przy tym niegłupią lekturę. Liczyłem na to, że Nie ma lekko utrzyma poziom poprzednika. Koniec końców nie mogę powiedzieć, żebym się zawiódł.

WKKDC #11 - CATWOMAN: WIELKI SKOK SELINY

Miałem już przyjemność pisać o Wielkim Skoku Seliny. W kwietniu zeszłego roku na DCManiaku pojawiła się moja recenzja wydanego w ramach linii DC Deluxe, tomu z Catwoman w roli głównej (NA TROPIE CATWOMAN). Dziś o historii stworzonej przez Darwyna Cooke’a pomówimy sobie jeszcze raz – a to z racji takiej, że na rodzimym rynku ukazała się ponownie, tym razem jako jedenasta pozycja w Wielkiej Kolekcji Komiksów DC.

GOTHAM CENTRAL TOM 2: KLAUNI I SZALEŃCY

Na GOTHAM CENTRAL niemal zewsząd spadają pochwały. Serię doceniano już tak często, że coraz trudniej recenzować ją bez wpadania w banał i powielania czyichś opinii. Aż chciałoby się wyjść na przekór i napisać coś negatywnego. Niestety, o komiksie Brubakera i Rucki po prostu tak się nie da.

CATWOMAN: NA TROPIE CATWOMAN

Kobieta Kot to postać, której komiksowe wcielenie zawsze chciałem lepiej poznać, ale nigdy nie było mi to po drodze. Te kilka przeczytanych przeze mnie tytułów raczej nie sprawiło, żebym na dobre się nią zainteresował. Dotyczy to nawet wydanych w Polsce RZYMSKICH WAKACJI, które bądź co bądź uważam za naprawdę niezłą lekturę.