JONAH HEX: NO WAY BACK

W ramach robienia porządków na swojej komiksowej półce, w ręce wpadł mi pewien komiks z udziałem Jonah Hexa, który stworzony został niemal 15 lat temu. Dawno temu zakupiłem wydanie w twardej oprawie z fajnymi tłoczonymi napisami oraz celowo wystylizowaną na podniszczoną okładką, co robi ciekawe wrażenie. Skoro komiks ten ponownie trafił w moje ręce, to nadarzyła się dobra okazja, aby odświeżyć sobie jego lekturę. A powrót do westernowych klimatów z udziałem tego konkretnego bohatera to zawsze dla mnie przyjemność. NO WAY BACK z roku 2010 to dzieło autorstwa duetu scenarzystów Justin Gray/Jimmy Palmiotti, a przy tym jednocześnie pierwsza i jedyna powieść z Hexem w roli głównej, jaka została kiedykolwiek napisana. Komiks ten stanowił dodatek do ukazującego się w tamtym czasie ongoingu oraz część kampanii promocyjnej filmu JONAH HEX z Joshem Brolinem, który miał premierę w tym samym roku. Filmu, o którym fani JH chcieli jak najszybciej zapomnieć, ale za to powieść graficzna była jak najbardziej warta przeczytania.

JONAH HEX TOM 11: POCHOWAJCIE MNIE W PIEKLE

Jedni czekają z utęsknieniem na kolejny tom KNIGHTFALLA, inni na klasyki ze starego Vertigo, a jeszcze inni na ekskluzywne i limitowane edycje kolekcjonerskie w zaporowej dla wielu czytelników cenie. W moim przypadku - możecie wierzyć lub nie - najmocniej wyczekiwanym od dziewiętnastu miesięcy komiksem z logo DC wydanym w polskiej wersji językowej był kolejny tom serii JONAH HEX. Na finałowy trejd przyszło czekać wyjątkowo długo i miałem już po drodze obawy, że z różnych względów Egmont w ogóle tego komiksu nie wyda, ale na szczęście wreszcie trafił on w moje ręce. Jeśli jesteście ciekawi, czy trzyma on wysoki poziom i  jest warty zakupu to znaczy, że chyba nie czytaliście poprzednich tomów i nie wiecie, jak świetnie Justin Gray oraz Jimmy Palmiotti potrafią pisać za każdym razem nowe odsłony przygód kontrowersyjnego łowcu nagród z Dzikiego Zachodu. Tutaj zawsze dostaniemy gwarancję wysokiej jakości finalnego produktu.

JONAH HEX TOM 10: NIEPRAWDOPODOBNE OPOWIEŚCI

Wczoraj mogliście na DCManiaku przeczytać recenzję całkiem świeżego komiksu z udziałem Mrocznego Rycerza, którego to bohatera w ofercie DC jest zdecydowanie najwięcej i nie zanosi się, aby taki stan rzeczy uległ w najbliższej przyszłości zmianie. Dzisiaj natomiast coś z zupełnie innej beczki, czyli zbiór pochodzących z roku 2010 historii obfitujących w gęste od latających kul powietrze, pełne rozlanej krwi, eksplozji oraz wymierzanej w kontrowersyjny sposób sprawiedliwości na Dzikim Zachodzie. Ten widoczny na okładce niepozorny gość, którego facjata nosi charakterystyczne ślady burzliwej i niełatwej przeszłości, przygotowuje właśnie swoją broń na konfrontację z kolejnymi mordercami, złodziejami i innymi łajdakami, za których obiecano mu sowitą nagrodę. A w dodatku Jonah Hex zdecydowanie preferuje, kiedy na liście gończym widnieje dopisek "lub martwy".

JONAH HEX TOM 9: LICZĄC TRUPY

Dzień dobry, witam państwa na zebraniu wszystkich trzech fanów serii JONAH HEX w Polsce. Sprawdźmy obecność. Dawid z DCManiaka jest? Ach… nie ma. Co robi? Napiernicza kolejne recenzje? No tak, typowe. Pan Tomasz Kołodziejczak jest? Jak to nieobecny? A no tak, ma ważniejsze sprawy na głowie. Tymczyński jest? No tak, to ja jestem przecież. To przepraszam bardzo, kim Wy jesteście? Myśleliście że to recenzja Batmana? Ale… jak? Ech… No dobra, skoro już tu jesteście, to pozwólcie, że coś Wam opowiem o Jonaszu Klątwie z DC i dziewiątym tomie jego przygód – zatytułowanym LICZĄC TRUPY.

JONAH HEX TOM 7: ZABÓJCZY OŁÓW

Nawiązując do tytułu głośnego utworu Remarque'a można powiedzieć, że na Zachodzie bez zmian. A konkretnie na Dzikim Zachodzie, po którym porusza się niezwykle barwna i kontrowersyjna pod każdym względem postać byłego uczestnika Amerykańskiej Wojny Domowej. Sympatycy przygód budzącego lęk i trwogę łowcy nagród znów mogą zakosztować w nowych odcinkach tej niezwykłej serii, która zapewnia przyjemną rozrywkę i stawia tytułowego samotnika w różnych, mniej lub bardziej skomplikowanych sytuacjach. Krew, ból, cierpienie, przemoc, pijaństwo oraz spora dawka trupów jak zwykle w tym przypadku gwarantowane.

JONAH HEX TOM 2: MŚCICIEL

Całkiem niedawno DCManiak ogłosił rekrutację i ku naszemu zdziwieniu, kilka osób faktycznie wyraziło chęć pisania dla naszego bloga. W dniu dzisiejszym prezentujemy Wam teksty osób, które przeszły wstępny etap. Jeśli macie jakieś uwagi, albo wręcz przeciwnie - podobał Wam się dany tekst, dajcie znać w komentarzach tutaj lub na naszym fan-page'u na Facebooku.

Kiedy zaczynałam swoją przygodę z DC Comics, nie znałam zbyt wielu postaci poza Batmanem i Supermanem – twarzowymi bohaterami tego uniwersum. Z czasem to grono zaczęło się powiększać. Samego Jonaha Hexa znałam jedynie z jakichś pomniejszych wzmianek w animacjach, więc gdy dwa lata temu na emipkowej półce z komiksami dostrzegłam tom z jego nazwiskiem coś mi tam w pamięci zaświtało.

JONAH HEX TOM 6: KULE NIE KŁAMIĄ

W tym miesiącu na sklepowe półki zawitał kolejny album z przygodami Jonah Hexa, czyli najbardziej kontrowersyjnego łowcy nagród, jaki przemierza Dziki Zachód. Tradycyjnie, jak to miało miejsce w przypadku poprzednich pięciu tomów, także i tutaj dostajemy okazję zapoznania się z sześcioma nowymi historyjkami. Każda z nich jest inna, unikatowa, napisana oraz narysowana w odmiennym stylu. Łączy je jedynie obecność tytułowej postaci oraz obowiązkowa, przeważnie całkiem spora ilość przecinających powietrze kul i ludzkich zwłok. Osoby zaznajomione z poprzednimi odsłonami dobrze wiedzą, czego można się spodziewać, sięgając po KULE NIE KŁAMIĄ.

JONAH HEX TOM 5: GARBATE SZCZĘŚCIE

Minęło już trochę czasu od zakończenia serii JONAH HEX autorstwa duetu Justin Gray/Jimmy Palmiotti, która oferowała zupełnie odmienne klimatycznie historie do tego, co serwowało na co dzień DC Comics w swoich pozostałych tytułach. Dzięki odważnej i jakże radosnej dla mnie decyzji Egmontu o publikacji tej serii w Polsce mam okazję po raz kolejny śledzić losy nietypowego łowcy nagród, który przemierza Dziki Zachód wykonując swoją brudną robotę, budząc jednocześnie strach oraz odrazę w oczach napotkanych na swojej drodze ludzi. Piąty z jedenastu tomów to sześć nowych, unikatowych opowieści, które pozwalają w lepszy sposób przyjrzeć się sposobowi życia oraz postępowania kontrowersyjnej postaci, do jakich z pewnością zalicza się Jonah Hex.

JONAH HEX TOM 4: TYLKO ZACNI UMIERAJĄ MŁODO

Recenzja pierwotnie ukazała się na łamach Alei Komiksu.

Trzeci tom przygód Jonah Hexa od Egmontu, w przeciwieństwie do obu poprzednich, nie zawierał zapowiedzi kolejnej odsłony cyklu. Można było zatem zacząć zastanawiać się, czy podobnie jak w przypadku ”All-Star Western” z linii Nowe DC Comics, także i w tym przypadku niezbyt sympatyczny łowca nagród nie zdobył wystarczająco dużej popularności, by jego seria trwała nadal. Gdyby tak się stało, zatęskniłbym za tym tytułem, który chociaż nie umywa się do właściwie żadnego znanego u nas frankofońskiego komiksowego westernu, to jednak czerpałem ze wszystkich poprzednich tomów sporo satysfakcji, kompletnie nie żałując sięgnięcia po nie. Na szczęście jednak Egmont kontynuuje publikację serii JONAH HEXA, oddając w nasze ręce czwartą odsłonę cyklu, noszącą tytuł ”Tylko zacni umierają młodo”. Jego twórcy ponownie postawili na formułę znaną już czytelnikom z większości poprzednich przygód tytułowego bohatera.

JONAH HEX TOM 3: POCZĄTKI

Trzeci tom JONAH HEX jest na swój sposób wyjątkowy. Zawiera bowiem jedynie 3 historie, z czego aż dwie mają objętość większą niż jeden zeszyt. 

JONAH HEX TOM 2: MŚCICIEL

Western to gatunek, który nauczyłem się doceniać z czasem. Z pozoru może wydać się, że tworzenie tego typu historii, to pójście na łatwiznę. W końcu wszyscy wiemy jakie elementy muszą znaleźć się w opowieści o czasach, gdy na Dzikim Zachodzie mogli przetrwać tylko ci najsilniejsi. Jednakże właśnie w tej przewidywalności tkwi ich siła. Twórcy muszą bowiem nagimnastykować się, aby w ramach tej skostniałej konwencji stworzyć dzieło, które zaskoczy nawet najstarszych wyjadaczy. Powie coś nowego, korzystając z wytartych i mocno zużytych fabularnych klocków. Im bardziej zaś scenarzyści zmuszeni są do wysilenia swojej mózgownicy, tym lepiej dla nas — czytelników. JONAH HEX Jimmy’ego Palmottiego oraz Justina Graya to zaś idealny komiks ilustrujący przedstawioną przeze mnie tezę.

JONAH HEX TOM 1: OBLICZE PEŁNE GNIEWU

To już druga recenzja tego komiksu na naszym blogu. Jako pierwszy wypowiedział się Radek. Poniższy tekst pierwotnie opublikowany był na łamach serwisu Aleja Komiksu.

Tomasz Kołodziejczak nigdy nie krył się z tym, że bardzo lubi postać Jonaha Hexa – najsłynniejszego bodaj kowboja uniwersum DC. Czytelnicy trochę pukali się w głowę, gdy Egmont zapowiedział ALL-STAR WESTERN w ramach linii Nowe DC Comics, a po premierze samego komiksu dominowały raczej niekorzystne opinie na jego temat. Ja osobiście nie oceniałem wszystkich trzech tomów tego komiksu aż tak źle jak większość czytelników, ale jednocześnie zastanawiałem się, czy nie lepiej było przedstawić bohatera tego komiksu polskiemu czytelnikowi z tej lepszej strony. I wtedy nastał październik 2015 roku, gdy Egmont zapowiedział wydanie serii, którą wówczas miałem na myśli. Nazywającej się po prostu JONAH HEX.

ALL-STAR WESTERN TOM 3: CZARNY DIAMENT

Chyba każdy z nas ma swoje własne ”guilty pleasure” – rzecz, która teoretycznie w żaden sposób nie powinna nam się podobać, ale jednak z jakiegoś powodu jednak ją lubimy. Ja mam ich całe mnóstwo: klasyczne komiksy z Image, serial ARROW oraz pewna wydawana przez Egmont seria z New 52, która fabularnie nie stoi na najlepszym poziomie, nie ma w niej krzty oryginalności, rysunki uważam za co najwyżej przeciętne, a jednak momentami odczuwam naprawdę dużą radochę z czytania kolejnych tomów. Panie i panowie, ALL-STAR WESTERN w pigułce.

ALL STAR WESTERN TOM 2: WOJNA LORDÓW I SÓW

Recenzja komiksu ALL-STAR WESTERN VOL. 2: THE WAR OF LORDS AND OWLS, który ukazał się w lutym w Polsce nakładem wydawnictwa Egmont.

Drugi zbiór przygód Jonah Hexa w ramach DCnU, tak naprawdę niewiele różni się od pierwszego tomu. Mało tego, jeśli są jakieś różnice, to można je zaliczyć jedynie na plus, bo zapewniam Was, że poziom serii ani na chwilę nie został obniżony. Wszystko to za sprawą duetu scenarzystów - Palmiotti/Grey oraz rysownika - Moritata, do którego rysunków, pomimo początkowej lekkiej niechęci, nawet się już przyzwyczaiłem.