Tom ten stanowi zwieńczenie historii o Świecie Wojny i poznajemy w nim ostateczny rezultat starcia Supermana i jego towarzyszy z Mongulem. Dowiadujemy się także co nieco o tym, co wydarzyło się w Metropolis w międzyczasie oraz poznajemy historie z dzieciństwa zarówno Clarka Kenta, jak i aktualnego Mongula.
Martha do młodego Clarka: "If You can guide people to find what's amazing about themselves? Well. That's the power to change the world".
W Polsce debiutuje w czerwcu pierwsza część supermanowej sagi rozgrywającej się w Świecie Wojny, natomiast ja opowiem dzisiaj krótko o trzeciej i jednocześnie ostatniej odsłonie tej opowieści, jaka ujrzała za oceanem swój finał pod koniec ubiegłego roku. Recenzje wcześniejszych tomów znajdziecie tu oraz tutaj. W marcu na rynku pojawił się trejd WARWORLD REVOLUTION ze wspaniałą okładką Steve'a Beacha, gdzie zebrano sześć decydujących rozdziałów historii stworzonej przez Phillipa Kennedy'ego Johnsona oraz współpracujących z nim przy tym dużym projekcie artystów. Do komiksu odchodziłem z dużym podekscytowaniem i nadzieją, że tak jak dwa wcześniejsze albumy, tak i ten nie zawiedzie moich oczekiwań. I właśnie taki komiks dostałem.
Wally West powraca i robi to w iście imponujący sposób.
Trwająca ponad cztery lata flashowa era Joshuy Williamsona dobiegła końca, pozostawiając po sobie raczej mieszane uczucia. Rozpoczęło się ciekawie, zakończyło bardzo satysfakcjonująco, a po drodze było jeszcze kilka okazji do przeżywania emocjonujących momentów, ale większa część zaprezentowanych przez tego scenarzystę historii lokowała się jedynie gdzieś w granicach poprawności i przeciętności. Nie widzę powodu, aby do tego runu wracać. Teraz przyszedł czas na zmianę warty, a stery nad serią powierzono Jeremy'emu Adamsowi. Zanim jednak nowy scenarzysta przejął pałeczkę po Williamsonie, DC zaserwowało fanom Szkarłatnego Speedstera i jego rodziny mały okres przejściowy. I tak oto tom 16 serii THE FLASH (o dziwo numeracja wydań zbiorczych została zachowana) jest mieszanką trzech różnej długości i różnej jakości opowieści, o których szerzej piszę w dalszej części recenzji.
Recenzja powstała na podstawie wydań w formie zeszytowej.
Osadzona w kosmosie JUSTICE LEAGUE ODYSSEY to nie była pozycja wydawnicza z samego szczytu. Nie osiągnęła specjalnie dużego zainteresowania czytelników, ani nie zbierała samych pozytywnych ocen krytyków. W tekście poniżej, zrecenzuje ostatni, czwarty tom tej rozpoczętej w 2018 roku serii.
Robert Venditti kontynuuje opowiadanie przygód Cartera Halla, którego historia jest chyba najbardziej zagmatwana ze wszystkich herosów zamieszkujących DCU. Wielu wcześniej próbowało poukładać w logiczną całość origin oraz powiązać ze sobą w sensowny, i co niezwykle ważne, ciekawy sposób wszelkie inkarnacje Hawkmana, ale tak naprawdę udało się to dopiero Vendittiemu. Po wyjaśnieniu najbardziej palących spraw i uporządkowaniu najważniejszych kwestii dotyczących niechlubnej przeszłości tytułowego bohatera, nadszedł czas na kolejny rozdział, którego motywem przewodnim są mrok, ciemność oraz cień. Do tej pory byłem zaskoczony nadspodziewanie dobrym poziomem tej serii, a zatem miałem uzasadnione podstawy oczekiwać, iż dalej będzie równie udanie. Mało jest bowiem w ostatnim czasie takich tytułów w ofercie DC, na których kolejne odsłony czeka się z niecierpliwością oraz ekscytacją.
Pierwsze dwa tomy JUSTICE LEAGUE ODYSSEY nie zachwyciły mnie, ale oba dały mi nadzieję na poprawę jakości serii w jej przyszłości. Abstrahując od mojej oceny, trzeci tom zastosował istotną zmianę w prezentowanej historii, czego się raczej nie spodziewałem. Po więcej szczegółów odsyłam do reszty tego tekstu.
