BATMAN: REPTILIAN

Skoro najwięcej komiksów wydawanych przez DC kręci się wokół postaci Batmana, a zatem nie może nikogo dziwić, iż także dzisiaj postanowiłem pochylić się właśnie na jednym z nich. Wybór padł na mini serię BATMAN: REPTILIAN, która niedawno dobiegła końca i wkrótce doczeka się publikacji w formie wydania zbiorczego. Komiks pod wieloma względami nietypowy, przykuwający okładką, opisem oraz nazwiskami zaangażowanych w cały projekt twórców. Garth Ennis i Liam Sharp? Ależ oczywiście, że musiałem to sprawdzić.

HITMAN TOM 5

Dawno, dawno temu, DC Comics postanowiło spróbować wpuścić nieco świeżej krwi do swojego uniwersum i zorganizowało event BLOODLINES, który w olbrzymim skrócie, miał w efekcie końcowym stworzyć armię nowych superbohaterów i złoczyńców w ofercie DC. Problem w tym, że całe wydarzenie było tak totalną porażką, iż po kilku latach wydawca pozwolił na autokrytykę tego eventu na łamach komiksu z udziałem jedynej wykreowanej wówczas postaci, która kogokolwiek obchodziła. Mowa tu oczywiście o Tommym Monaghanie, głównym (anty)bohaterze serii HITMAN. Sęk w tym, że rachunek ekonomiczny w takim wydawnictwie jak DC Comics zawsze stoi na pierwszym miejscu i po pięciu latach publikacji owego tytułu, przyszedł czas pożegnanie i z tym tytułem. Wydaje się jednak, że Garth Ennis dostał informację na ten temat odpowiednio wcześniej, ponieważ na szczęście udało mu się całość zakończyć w sposób godny tego, jaki poziom prezentował HITMAN przez cały swój wydawniczy żywot.

HITMAN TOM 4

Jak już powtarzałem przy okazji recenzowania poprzednich tomów serii HITMAN, szalenie cieszę się z powodu tego, że wydawnictwo Egmont zdecydowało się sięgnąć po ten tytuł. Jasne, jest to wśród fanów DC Comics pozycja o statusie kultowej, lecz mimo wszystko o niejednym tytule podobnego kalibru można śmiało napisać, iż wydawca ten stara się za wszelką cenę go nie dostrzec. Cieszmy się zatem z tego, że HITMAN nie tylko na naszym rynku jest znowu obecny i nijak się nie zestarzał przez minione nieco ponad dwie dekady, ale także z powodu znacznie bardziej prozaicznego – czwarty tom jest bodaj najlepszym spośród dotychczasowych.

HITMAN TOM 3

Jakie jest Wasze pierwsze skojarzenie na hasło ”Garth Ennis”? KAZNODZIEJA? Ok, dobra odpowiedź. HELLBLAZER? Też nieźle. ”The Boys”? No tak, temat na czasie ostatnio. Ja jednak mam nieco inną odpowiedź do zaproponowania, ponieważ autor ten jak nikt inny kojarzy mi się z komiksami wojennymi, czego zresztą fragmenty mieliśmy okazję przeczytać także i po polsku. Ennis co prawda równie mocno może kojarzyć się z pewnego rodzaju parodiowaniem gatunku superhero, z czym mamy do czynienia także i chociażby na łamach całej serii HITMAN, lecz jakoś tak dziwnie byłoby nie wepchnąć po drodze gdzieś choćby jednej historii, gdzie mundurowi są znacznie ważniejsi od trykociarzy. Ale hej, to dla mnie kwintesencja tego, co lubię w tym scenarzyście, więc nie mam zamiaru narzekać.

HELLBLAZER - GARTH ENNIS TOM 3

Oto więc doszliśmy do końca runu Gartha Ennisa w HELLBLAZERZE. Dwa poprzednie tomy (recenzje dostępne tutaj i tutaj) oceniłem pozytywnie, więc i tym razem powinno być podobnie, jako że i rysownik jest w większości ten sam. Czy tak się stanie? Zapraszam dalej.

HITMAN TOM 2

O pierwszym tomie serii HITMAN od wydawnictwa Egmont pisałem w umiarkowanie pozytywnych słowach. Scenarzysta tego dzieła to znany i przez wielu lubiany Garth Ennis, który podczas pracy nad tym tytułem jednocześnie prowadził KAZNODZIEJĘ – komiks o trzy klasy lepszy – zaś jak prowadzić zimnokrwistego mordercę z paroma moralnymi zasadami pokazał w pełni podczas swojego niesamowitego runu w najróżniejszych seriach z Punisherem od Marvela. Większą jej część znamy już zresztą w Polsce. HITMAN to z kolei seria, gdzie Ennis badał teren przez dłuższy czas i dopiero w drugim tomie widać początki tego, za co Tommy Monaghan jest pamiętany do dzisiaj. Jednocześnie to wciąż stosunkowo ugrzeczniona wersja Ennisa, ale już dająca sporo satysfakcji podczas lektury. W komiksie znalazło się miejsce na trzy dłuższe opowieści i dwie krótsze. O każdej z nich napiszę kilka zdań opinii. 

HITMAN TOM 1

Na początku szalonych lat dziewięćdziesiątych któraś mądra głowa z DC Comics uznała, że przydałaby się w komiksach z tego wydawnictwa jakaś świeża krew. Nie mam tu na myśli jednak zaciągu nowych twórców, co raczej stworzenie całej masy nowych postaci, która z czasem miałaby stać ramię w ramię z Batmanem, Supermanem czy Wonder Woman. I tak właśnie narodził się event, który zawitał na sklepowe półki w 1993 roku i nosił nazwę BLOODLINES, jednakże swego czasu zajmował się nim nieco mocniej Dawid, więc zachęcam do kliknięcia TUTAJ. To, co jednak jest istotne z punktu widzenia niniejszego tekstu, to fakt, iż event ten dał wydawnictwu DC niemal trzydzieścioro zupełnie nowych postaci. Niemal trzy dekady później, z całej tej przepastnej gromady w świadomości czytelników niemal na pewno pozostał tylko jeden z nich. Jest to Tommy Monaghan, znany też pod pseudonimem Hitman.

KAZNODZIEJA tom 6

Alamo. Miejsce tragicznej bitwy z XIX wieku, która do dziś stanowi ważny element amerykańskiego mitu tożsamościowego. W 1836 roku w trakcie Rewolucji Teksańskiej doszło do 13-dniowego oblężenia tej miejscowości przez siły meksykańskie. Prawie wszyscy obrońcy miasta ze strony amerykańskiej zginęli, ale ich poświęcenie nie poszło na marne, gdyż dzięki długości trwania walk pozostałe amerykańskie wojska mogły się przegrupować i wygrać bitwę pod San Jacinto. Alamo stało się symbolem „heroicznej klęski” i amerykańskich bohaterów walczących do końca (abstrahując od jakichkolwiek ocen rewolucji oraz tego, która strona miała w niej racje). Sam John Wayne wyreżyserował film o tej bitwie w 1960 roku. Nic więc dziwnego, że finał tak amerykańskiego komiksu, jak KAZNODZIEJA rozgrywa się właśnie tam.

KAZNODZIEJA TOM 5

Przygody Jesse’go Custera zmierzają do końca. Scenarzysta Garth Ennis wykorzystał więc kolejne 14 zeszytów swojej opowieści, aby dokończyć pewne wątki i po wielu, naprawdę wielu ciężkich chwilach dać swojemu bohaterowi odrobinę wytchnienia oraz szczęścia. Nie bójcie się jednak – nie oznacza to jednak zwolnienia akcji czy zanudzenia czytelnika.

KAZNODZIEJA TOM 4

Są takie serie, które do dziś uchodzą za arcydzieła. Serie, o których napisano już właściwie wszystko. Pisanie recenzji kolejnych tomów ich reedycji jest więc wyjątkowo karkołomnym zadaniem. Dlatego może to dobry moment, aby zamiast pisać standardową recenzję tomu 4 KAZNODZIEI, przyjrzeć się bardziej temu, jak zestarzał się ten komiks.

KAZNODZIEJA TOM 3

Co ja tam miałem zrecenzować tym razem? A tak, trzeci tom Kaznodziei. Trzeci? Nie, to niemożliwe. A jednak. Nim się obejrzałem, seria znalazła się już na półmetku. Teraz będzie z górki i za niedługo będę musiał się pożegnać z Custerem i jego ekipą. Ale nie czas na sentymenty zajmijmy się tym, co dla nas przygotowali twórcy tym razem. Jeśli ktoś czytał moją recenzję tomu drugiego to wie, że byłem nim trochę rozczarowany z powodu zbyt dużej ilości wątków, która przytłaczała i przez to psuła odbiór. Moje prośby zostały wysłuchane. Tym razem nie mamy takiego bałaganu jak poprzednio. Twórcy zwolnili z tempem i skupili się na rozwijaniu poszczególnych wątków.

KAZNODZIEJA: TOM 2

Krucjaty ciąg dalszy

Jeśli czytaliście moją poprzednią recenzję, dobrze wiecie, że pierwszy tom KAZNODZIEI oceniłem bardzo wysoko i nie mogłem się go nachwalić. I dlatego z dużą dozą niepewności podchodziłem do kontynuacji. Czy drugi tom utrzymał poziom swojego poprzednika? Na to pytanie musiałbym odpowiedzieć w następujący sposób: i tak, i nie. Z jednej strony seria dalej wciąga i oburza. Niestety jest jedno małe „ale”, o którym za chwilę.

KAZNODZIEJA - TOM 1

"Szukasz Boga - ale gdzie, do diabła, powinieneś zacząć?" 

Przyznam szczerze, że zawsze mam problem z recenzjami tak znanych i kultowych pozycji, jak KAZNODZIEJA. No bo co tu napisać, żeby nie popaść w banały, nie powtarzać utartych stwierdzeń i nie wałkować tysięczny raz tego samego? Co przekazać, żeby nie spłycić utworu, a jednocześnie nie zdradzić za wiele i nie zepsuć zabawy? Odwieczne problemy recenzentów. Tematyka również w tym przypadku nie ułatwia. KAZNODZIEJA to przypadek wyjątkowy. Komiks tak obrazoburczy, epatujący przemocą i przekraczający granice dobrego smaku, że trudno będzie to wyrazić słowami i oddać pełnię tego zjawiska, jakim jest dzieło Gartha Ennisa.

HELLBLAZER: HOW TO PLAY WITH FIRE

W tomie How to Play with Fire znajdujemy zwieńczenie runu Paula Jenkinsa w postaci dwóch luźno powiązanych opowieści oraz historię Gartha Ennisa, który wrócił do HELLBLAZERA na kilka numerów. Jak wypadło to "starcie" scenarzystów?

PRIDE AND JOY

Znacie historie o gościu z kryminalną przeszłością, którego ściga inny gość z jeszcze większą kryminalną przeszłością? Jeśli odpowiedź na to pytanie brzmi "tak", a do tej pory nie czytaliście PRIDE AND JOY, to dużo nie straciliście. Bo właśnie tak można podsumować 100 stronicową historie stworzoną przez Gartha Ennisa i Johna Higginsa.

HELLBLAZER - RUN GARTHA ENNISA

Post ten zbiera recenzje tomów HELLBLAZERA zawierających run Gartha Ennisa. Wszystkie one pojawiły się swego czasu na DC Multiverse.
Recenzje tomów Dangerous Habits i Fear and Loathing są autorstwa Przemka Mazura.