Odkąd run Simona Spuriera pojawia się w Polsce, na bieżąco czytam go i recenzuję. Pierwszy tom zniechęcił mnie do całej serii, lecz po namowach wielbicieli serii postanowiłem dać szansę dalej. I tak się stało, że dotarłem i do trzeciego, prawie finalnego już tomu spod pióra scenarzysty i był… naprawdę fajny!
„Bądź uprzejmy dla nieznajomych, których los stawia na Twojej drodze, bo nigdy nie wiesz, czy osoba, z którą właśnie rozmawiasz nie jest bogiem w przebraniu.”
Powyższa myśl przyświeca podróży protagonistów w trzecim tomie Hellblazera zatytułowanym: „Trup w Ameryce”. Fabuła nowości od Egmontu opiera się w dużej mierze na motywie drogi, nasi bohaterowie przemierzają bowiem Amerykę starym autobusem, a scenarzysta stawia im na drodze wiele ekscentrycznych postaci oraz pomniejszych przygód strukturalnie przypominających sidequesty. Tak, historia czasami do złudzenia przypomina grę komputerową, w której wykonuje się zadania poboczne będące niezbędnymi do wykonania misji głównej, wokół której meandrycznie lawiruje akcja. Scenarzysta pod pretekstem podróży martwego Johna gruchotem i odwiedzaniu wielu lokacji snuje rozważania o wadach społeczeństwa oraz systemu, co stanowi antytezę do konceptu „amerykańskiego snu” i przesadnej gloryfikacji USA. Sam komiks klimatem przypomina mi trochę nieprzejednany świat z książek Cormaca McCarthiego, w których niegdyś próbowałem się zaczytywać, ale chyba jestem zbyt wrażliwym odbiorcą na naturalizm twórczości tego pisarza. Nie mniej jednak lekki westernowy klimat małych miasteczek i pustynnych krajobrazów daje się we znaki.
Flash jest bardzo szeroko eksploatowaną postacią w DC Comics już praktycznie od początków jej istnienia. Nie sposób zliczyć wszystkich speedsterów, którzy przebiegali na kartach komiksów, a kilku z nich nosiło tytuł szkarłatnego speedstera. Głównym Flashem zawsze był Barry Allen, a po jego odejściu pseudonim przejął Wally West, dawny Kid Flash, który od kilku lat współdzieli z Barrym tytuł. Dziwny atraktor opowiada właśnie jego przygody.
"Bruce, chciałam cię ostrzec. ONI są coraz bliżej, a Ty nie jesteś przygotowany".
W roku 2022 nastąpiły poważne zmiany w dwóch najważniejszych seriach z udziałem Mrocznego Rycerza. Przygody tego bohatera w serii BATMAN zaczął pisać Chip Zdarsky, natomiast w tym samym czasie rola scenarzysty w DETECTIVE COMICS przypadła w udziale pochodzącemu z Indii pisarzowi o pseudonimie Ram V. Dwa znane nazwiska i dwa kompletnie różne podejścia, dwie odmienne wizje Człowieka Nietoperza. Mając w pamięci wcześniejsze udane prace Rama V (dla DC np. SWAMP THING czy JUSTICE LEAGUE DARK) ucieszyłem się na wieść o przejęciu przez niego DETECTIVE COMICS i nie ukrywam, że wiązałem z tym ruchem spore nadzieje. W sierpniu 2023 ukazało się pierwsze wydanie zbiorcze nowych twórców, a zatem jest to dobra okazja, aby podsumować ten etap.
"That's the wall. When she says 'any questions', what she means is.. shut the fuck up or she'll trigger the electrodes they put in your spine".
Dziś dla odmiany i pewnego urozmaicenia coś bez Supermana czy Batmana w rolach głównych. Wiem, wiem, recenzje z dwoma wspomnianymi panami klikają się lepiej, ale czasami warto poświecić czas na przybliżenie czegoś mniej popularnego. Recenzowany przeze mnie jakiś czas temu komiks SUICIDE SQUAD: GET JOKER! okazał się niewypałem, ale to wcale nie znaczy, że w ramach imprintu Black Label nie powstała jakaś warta uwagi opowieść z udziałem Oddziału Samobójców. W roku 2022 scenarzysta Simon Spurrier oraz rysownik Aaron Campbell ponownie połączyli siły i po jakże udanej pracy w ramach serii JOHN CONSTANTINE: HELLBLAZER ("dzięki" DC, że tak szybko skasowaliście ten tytuł, niech Was piekło pochłonie) podjęli się przedstawienia niezwykle krwawych i brutalnych przygód Amandy Waller i jej podopiecznych. Pokazali przy okazji innym twórcom, jak należy wykorzystać w pełni potencjał tkwiący w tym powiększonym formacie przeznaczonym dla dorosłego czytelnika. Oj tak, zdecydowanie dla dorosłego.
John, John, John… Mało sympatyczny mag w prochowcu nie może zaznać spokoju. Od czasu zakończenia publikacji serii HELLBLAZER vol.1, co chwila ktoś próbuje sięgać znowu po tą kultową postać. Wielu (chociażby James Tynion IV czy Tom Taylor) poległo, dostarczając co najwyżej średnie historie. W ramach SANDMAN UNIWERSUM zadanie napisania nowych przygód Constantine’a przypadło scenarzyście Simonowi Spurrerowi oraz rysownikom Aaronowi Campbellowi i Matiasowi Bergarze. Czy wyszło z tego coś wartego uwagi czytelników? Stanowczo tak.
Jeśli chodzi o złe komiksy, można wyróżnić kilka rodzajów, które wyraźnie odbijają się w ich recenzjach. Są oczywiście komiksy tak złe, że aż dobre albo tak złe, że aż głupie - wtedy recenzję pisze się całkiem przyjemnie, bo aż człowiekowi chce się punktować te wszystkie głupoty. Są też komiksy po prostu złe, w przypadku których recenzja pozwala rozładować gniew czy irytację i stanowić swego rodzaju catharsis. Są jednakże także komiksy złe, które są przy tym tak bezbarwne, że jedyną reakcją recenzenta może być słynne "szkoda gadać, szkoda strzępić ryja".
