Odkąd run Simona Spuriera pojawia się w Polsce, na bieżąco czytam go i recenzuję. Pierwszy tom zniechęcił mnie do całej serii, lecz po namowach wielbicieli serii postanowiłem dać szansę dalej. I tak się stało, że dotarłem i do trzeciego, prawie finalnego już tomu spod pióra scenarzysty i był… naprawdę fajny!
Ciężko było mi zasiąść do lektury drugiego tomu FLASHA autorstwa Simona Spurriera, pełen uprzedzeń po według mnie fatalnym pierwszym tomie serii. Co za tym idzie, jeszcze ciężej mi było zasiąść do recenzji. Simon Spurrier pisze swoje historie o szkarłatnym speedsterze w sposób nietypowy, dla niektórych wyjątkowy, dla innych niezwykle niechlujny i zagmatwany. Bez wątpienia jest jednym ze współczesnych autorów historii o Flashu, którzy możliwe, że zapiszą się w jego historii na lata. Proponuje bardzo ambitne podejście do postaci, które niestety rozpada się pod realizacyjną warstwą. Zresztą sam scenarzysta ostatnio ogłosił odejście od serii po 25 zeszycie, a schedę po nim przejął Mark Waid, który w zasadzie pisał tę postać zaraz po KRYZYSIE NA NIESKOŃCZONYCH ZIEMIACH.
