SIERŻANT ROCK I ARMIA TRUPÓW

DC Horror to specjalna linia wydawnicza komiksów grozy w ramach wydawnictwa DC, mająca na celu przyciągnąć fanów horroru jak i thrillerów. Niestety obcowanie z DC Horror okazało się dla mnie do tej pory rozczarowujące. Z dwóch komiksów (wliczając POŚRÓD LASU, które debiutowało w Imprincie Hill House Comics), które przeczytałem jeden mnie rozczarował, a drugi wręcz zniesmaczył. (Tak, o tobie mówię HYDRAULIKU DUSZ). Mimo wszystko chciałem sprawdzić kolejny komiks z tej inicjatywy. Jak to się mówi, do trzech razy sztuka. Padło więc na SIERŻANT ROCK I ARMIA TRUPÓW, czyli komiks napisany przez Bruce'a Cambella, a z ilustrowany przez Eduardo Risso. Z takim duetem to przecież nie mogło się nie udać, prawda? 

SGT. ROCK VS. THE ARMY OF THE DEAD

Są tutaj jacyś miłośnicy komiksów o typowo wojennej tematyce, zwłaszcza tych umiejscowionych w trakcie Drugiej Wojny Światowej? Zgaduję, że grono takich fanów jest niezbyt liczne, ale na szczęście w ramach urozmaicania swojej oferty wydawnictwo DC od czasu do czasu również o tego typu czytelnikach sobie przypomina. Tym razem stało się tak za sprawą mini serii, jaka od września 2022 do lutego 2023 ukazywała się pod szyldem w miarę świeżego imprintu DC Horror. Swoją szansę w roli scenarzysty komiksowego otrzymał popularny aktor Bruce Campbell, zaś ilustracjami zajął się dobrze znany i lubiany Eduardo Risso. Nigdy nie mam wobec tego typu projektów żadnych wygórowanych oczekiwań, ale jednocześnie chętnie po nie sięgam, bo strasznie lubię choć na chwilę przenieść się w inne od głównego DCU realia, zafundować sobie coś dziwnego, szalonego, co po samych zapowiedziach obiecuje niezłą zabawę bez żadnych zahamowań.

100 NABOI: BRAT LONO

Jakiś czas temu, gdy wydawnictwo Egmont zapowiedziało wydanie w naszym kraju serii 100 NABOI, byłem naprawdę bardzo ucieszony. Pierwsza próba sprowadzenia tego tytułu do Polski była kompletnie nieudana i od Mandragory otrzymaliśmy tylko niewielki fragment rozpisanej na 100 zeszytów całości. I nie ukrywam, dzieło Azzarello i Risso przez dłuższy czas było dla mnie naprawdę solidnym, a wręcz rewelacyjnym komiksem, który jednak rozjechał się dość mocno w okolicach 60-70 numeru, czyli okolic tego co od Egmontu otrzymaliśmy w czwartym tomie. Ostatecznie, przynajmniej dla mnie, finał i rozwiązanie wielkiej intrygi snutej na łamach 100 NABOI było po prostu jednym, długim rozczarowaniem i do dziś uważam, że Azzarello i Risso nie powinni byli tak kurczowo się trzymać tego, by ich dzieło zamknęło się w 100 zeszytach. Niemniej finał był jaki był i wszyscy, którzy go przeżyli rozeszli się w swoje strony, prawda? No tak, a dzisiaj oceniany komiks przedstawia właśnie losy ostatniego żywego spośród Minutemenów – bardzo charakterystycznego i potwornie brutalnego Lono.

BATMAN, KTÓRY SIĘ ŚMIEJE TOM 1

Pojawił się po raz pierwszy na kartach prologu do DARK NIGHTS: METAL, szybko stając sie najciekawszym, najbardziej tajemniczym, niezwykle ważnym oraz oryginalnym elementem układanki nakreślonej przez Scotta Snydera. Było więcej niż pewne, że na tym evencie nie zakończą się występy Batmana, Który się Śmieje w komiksowym świecie DC, gdyż nie sposób nie wykorzystać tej przysłowiowej kury znoszącej złote jaja i gwarantującej dobrą sprzedaż. Ponieważ zaliczam się do tych osób, którym nowy twór duetu Snyder i Capullo wyjątkowo przypadł do gustu (nie żebym miał jakieś poważniejsze problemy z psychiką... chyba...), niezmiernie ucieszyła mnie informacja o kontynuowaniu perypetii hybrydy Batmana i Jokera na łamach nowej mini serii. Zapowiadał się mroczny, brutalny, szalony, ociekający horrorem i szokujący warstwą wizualną komiks. I właśnie taką historię dostałem, choć niepozbawioną wad.

100 NABOI TOM 5

13 miesięcy – tyle czasu zajęło wydawnictwu Egmont wydanie całości nowej edycji serii 100 NABOI w Polsce. Tempo robi wrażenie, zwłaszcza mając na uwadze to, jak z tytułem tym obchodziła się lata temu nieistniejąca już Mandragora. Ale właśnie dzięki owemu wydawcy w Wrocławia, któremu udało się dociągnąć w naszym kraju serię do dziesięciu tomów, zawierających łącznie 42 początkowe zeszyty, 100 NABOI stało się na swój sposób tytułem u nas kultowym. Mało bowiem który komiks był tak często wymieniany jako ten, który w końcu musi ukazać się w naszym kraju w całości. No i w końcu stało – czas na wielki finał kultowej serii. Zakończenie fabuły, którą Brian Azzarello symbolicznie rozpisał na dokładnie sto zeszytów. Kulminacja, która niestety rozczarowuje. No, przynajmniej mnie.

100 NABOI TOM 4

Gdy dwa miesiące temu opisywałem swoje wrażenia z trzeciego tomu serii 100 NABOI wspomniałem, że to, co umownie nazywam ”pierwszą falą tytułów z Vertigo w Polsce” kompletnie mnie ominęło. Dlatego też tak na dobrą sprawę dopiero w 2018 roku następuje moje pierwsze zetknięcie z większością z najsłynniejszych komiksów tego imprintu, które w swojej ofercie umieściło wydawnictwo Egmont. Seria autorstwa Briana Azzarello i Eduardo Risso oczywiście zalicza się do tego grona i powiem Wam szczerze – nie wierzyłem, że twórcy ci dali radę utrzymać przez pełne 100 numerów swojej autorskiej serii, jednolicie wysoki poziom. Po lekturze czwartego z pięciu opasłych tomów tej serii jestem zdania, że nie udało im się to do końca, ale jednocześnie w pełni rozumiem i zgadzam się z niezwykle pochlebnymi opiniami na temat 100 NABOI.

BATMAN. ROZBITE MIASTO I INNE OPOWIEŚCI

DC Deluxe to linia wydawnicza Egmontu, która w dużej mierze stanowi gwarancję bardzo dobrych komiksów. Wystarczy prześledzić listę ponad dwudziestu tytułów, które ukazały się w jej ramach, żeby zauważyć, że w większości są to klasyki, które po prostu warto znać i przeczytać. Najnowsza pozycja opublikowana w powiększonym formacie, czyli Rozbite miasto i inne opowieści, nie do końca wpisuje się w tę kategorię. 

BATMAN: MROCZNY RYCERZ - RASA PANÓW

W momencie, w którym DC ogłosiło, że wystartowały prace nad trzecią już częścią POWROTU MROCZNEGO RYCERZA byłem w stanie – umiarkowanej, ale jednak – euforii. Rasa Panów z miejsca stała się jednym z najbardziej oczekiwanych przeze mnie komiksów. Powodów ku temu było kilka.

100 NABOI TOM 3

Gdy w Polsce pojawiła się, nazwijmy to umownie, pierwsza fala tytułów z Vertigo, byłem jeszcze młodym szczylem zafascynowanym trykociarzami i niczym więcej. Dlatego też oprócz KAZNODZIEI (bo bluzgi, krew i tematyka, którą zawsze lubiłem), ominęło mnie niemal wszystko. A jak już zdecydowałem się po coś sięgnąć, to wydawnictwo padało na ryj i zwijało się z rynku. Tak, tak, Manzoku, do ciebie piszę. Co prawda zawsze chciałem nadrobić te najważniejsze rzeczy, ale jednocześnie co miesiąc pojawiało się coś, co skutecznie odwracało od tego uwagę. Tak, tak, Image Comics, na ciebie teraz spoglądam. I chociaż ostatecznie takie tytuły jak EX MACHINA, PROMETHEA czy ŁASUCH oraz niewydane w Polsce DMZ czy UNKNOWN SOLDIER Joshuy Dysarda są mi doskonale znane, to z tej twardej klasyki nadrobiłem w całości tylko SANDMANA i V JAK VENDETTA. Nic więc dziwnego, że z obecnej fali wznowień i nowych tytułów od Egmontu, kupuję w zasadzie wszystko. Wreszcie mam okazję poznać od początku do końca oraz wypowiedzieć się na temat takich tytułów jak Y: OSTATNI Z MĘŻCZYZN, SAGA O POTWORZE Z BAGIEN, TRANSMETROPOLITAN, LUDZIE PÓŁNOCY czy właśnie 100 NABOI. I o trzecim tomie tego ostatniego chciałbym dziś napisać parę słów.

100 NABOI TOM 2

100 NABOI jest w Polsce kultową, znaną serią. Słyszałem prośby o wydanie w naszym kraju tego komiksu praktycznie od początku, jak tylko zacząłem interesować się na poważnie historiami obrazkowymi. Na dodatek okazało się, że mój znajomy, który z komiksami z USA jest na bakier, znał akurat tą serię i bardzo ją zachwalał. Smaczku nadaje również fakt, że nagrano swego czasu kawałek rapowy pod takim samym tytułem. Gdy zobaczyłem nazwisko scenarzysty odpowiedzialnego za tą serię, z miejsca przestałem się obawiać o jakość tego komiksu. Brian Azzarello to przecież jakość sama w sobie. Jedyne obawy miałem odnośnie rysunków, gdyż nazwisko Eduardo Risso nie jest mi praktycznie znane.

100 NABOI TOM 1

Gdy jakiś czas temu wydawnictwo Egmont zapowiedziało wydanie w swoich barwach 100 NABOI oraz TRANSMETROPOLITAN, ludzie pamiętający jeszcze wrocławskie wydawnictwo Mandragora z pewnością kolejny raz zaczęło wspominać, jak ten niegdyś mocno rozpychający się na naszym rynku, obecnie już nieistniejący wydawca, brutalnie traktował serię Briana Azzarello i Eduardo Risso. Tym z Was, którzy tych śmiesznych czasów nie kojarzą, przypominam, iż Mandragora opublikowała w trakcie swojego krótkiego żywota dziesięć tomów serii 100 NABOI. Ich grubość, rodzaj oprawy, a nawet wysokość tomów zmieniał się wraz z humorami wydawcy (tom piąty miał na przykład 68 stron, zaś tom dziesiąty jako jedyny wydano w formie HC z powodów tak dziwnych, że szkoda gadać), zaś wraz z jego upadkiem seria wpadła do wydawniczego limbo. Wiele osób zapewne dozbierało sobie serię w oryginale, równie dużo – w tym i ja – koniec końców pozbyło się tych komiksów. Kiedyś obiecałem sobie, że uzbieram 100 NABOI w oryginale, no bo przecież kto przy zdrowych zmysłach pokusi się o wydanie po polsku serii, której 40% było już obecne na rynku, prawda? Jak kolejny raz pokazuje historia, po Egmoncie można spodziewać się wszystkiego.

Nominacje do nagród Eisnera ogłoszone. DC z tuzinem nominacji.

Ogłoszone zostały nominacje do tegorocznych nagród Eisnera. Tytuły i twórcy z DC Comics mają dwanaście szans na statuetki (osiem indywidualnych i cztery łączone), co stanowi duża poprawę w stosunku do ubiegłorocznego rezultatu, gdy nasze ulubione wydawnictwo właściwie nie istniało. Czy jednak DC zgarnie jakieś statuetki? Tego dowiemy się podczas najbliższej edycji San Diego Comic Conu. Lista nominacji dla DC Comics znajduje się w rozwinięciu posta.

DARK NIGHT: A TRUE BATMAN STORY

Tym razem przychodzi mi recenzować komiks nietypowy i niespotykany do tej pory, a mowa o pierwszym w historii DC komiksie z Batmanem na okładce, który wydany został w ramach imprintu Vertigo. Niech nikogo jednak nie zmyli obecność Mrocznego Rycerza na zdobiącej ten zbiór grafice, czy też umieszczenie gdzieś w tytule magicznego słowa "Batman". DARK NIGHT: A TRUE BATMAN STORY to w żadnym wypadku nie jest opowieść o słynnym zamaskowanym obrońcy Gotham City. To składająca się z ponad 120 stron powieść graficzna, której scenarzystą i zarazem głównym bohaterem jest... Paul Dini!

DARK NIGHT: A TRUE BATMAN STORY od Diniego i Risso w czerwcu 2016

W czerwcu przyszłego roku w ramach imprintu Vertigo ukaże się zapowiadany już kilka lat temu projekt duetu Paul Dini oraz Eduardo Risso. Powieść graficzna zatytułowana będzie DARK NIGHT: A TRUE BATMAN STORY i liczyć ma 121 stron.

Komiks ten jest inspirowany traumatycznymi wydarzeniami z życia scenarzysty, który w wyniku brutalnego napadu w roku 1993 doznał skomplikowanego urazu czaszki. Dini bardzo emocjonalnie podchodzi do całego projektu. Osadza w głównej roli samego siebie, czyli uznanego twórcę animacji, który czerpiąc garściami z życia, popada w alkoholizm i obraca się w niewłaściwym towarzystwie. Gdy zostaje pewnej nocy w Los Angeles napadnięty przed dwójkę zbirów, jego życie nagle ulega zmianie. 

W kolejnych dniach, tygodniach oraz miesiącach rekonwalescencji towarzyszy mu galeria postaci ze świata Mrocznego Rycerza, z Batmanem oraz Jokerem na czele. Ich rola polega na udzielaniu rad Diniemu i wskazywaniu mu jak najodpowiedniejszej drogi. Scenarzysta określa ich jako taki odpowiednik chóru ze starożytnej Grecji. 

Takim rozwiązaniem, czyli zbudowaniem historii wokół własnej postaci Paul Dini z pewnością zaskoczył wszystkich tych, którzy od dłuższego czasu wyczekiwali szczegółów dotyczących tego projektu.

Więcej informacji na ten temat znajdziecie tu oraz tutaj.

Dawid Scheibe

Wywiad: Eduardo Risso

Eduardo Risso to pochodzący z Argentyny rysownik komiksów znany głównie ze wspólnej pracy ze scenarzystą Brianem Azzarello nad takimi tytułami, jak 100 BULLETS, BATMAN: BROKEN CITY czy FLASHPOINT BATMAN: KNIGHT OF VENGEANCE. Artysta udzielił specjalnego wywiadu dla DC Multiverse podczas XXII Międzynarodowego Festiwalu Komiksu i Gier w Łodzi w 2011 roku.