BATMAN ARKHAM: CLAYFACE

Jeśli chodzi o DC, to hitami we wrześniowym pakiecie od Egmontu były dla mnie zdecydowanie SUPERMAN: CZŁOWIEK ZE STALI oraz ABSOLUTE WONDER WOMAN. Album BATMAN ARKHAM: CLAYFACE należał do tych pozycji, których premierze na naszym rynku towarzyszyło z mojej strony znacznie mniejsze podekscytowanie, nie miałem też jakichś specjalnych oczekiwań odnośnie zawartości. Ot, kolejna antologia, których jakimś szczególnym fanem nie jestem, ale jednocześnie w pełni rozumiem sens ich wydawania oraz tych, którzy tego typu komiksy zbierają. Po ubiegłorocznym albumie poświęconym Pingwinowi, tym razem wybór padła na historie z Clayface'em w roli głównej. A właściwie z Clayface'ami w liczbie mnogiej, bo na przestrzeni minionych dekad doczekaliśmy się wielu postaci posługujących się tym pseudonimem i mierzących się z Batmanem.

TALES OF THE MULTIVERSE: BATMAN - VAMPIRE

Od kilu ładnych już lat powtarza się dokładnie ta sama sytuacja, jeśli chodzi o moje oczekiwania w stosunku do Egmontu i oferty wydawnictwa przygotowanej na koniec roku kalendarzowego. A mianowicie chodzi o to, że w grudniowych zapowiedziach cały czas bezskutecznie wypatruję idealnie skrojonej pod klimat Świąt powieści graficznej BATMAN NOËL Lee Bermejo, natomiast w okresie październikowo-listopadowym (w sam raz na halloween) wampirzej trylogii od duetu Doug Moench/Kelley Jones. Zarówno jednak Tomasz Kołodziejczak, jak i jego następczyni z niezrozumiałych dla mnie względów nie mogą, albo nie chcą wykorzystać okazji do wydania po polsku wspomnianych komiksów, skrojonych pod te konkretne pory roku, i które powinny się dobrze sprzedać, bo to przecież Batman. W każdym razie mam obie te pozycje w oryginale, często do nich w ostatnich miesiącach roku wracam i zawsze robię to ze sporą przyjemnością. O historii napisanej i narysowanej przez Bermejo wielokrotnie już wspominałem (ostatnio chyba nawet w ubiegłym roku), a zatem dziś słów kilka na temat Mrocznego Rycerza, który w alternatywnym świecie stał się wampirem.

BATMAN ARKHAM: PINGWIN

Pod koniec września Egmont wypuścił na rynek kolejną antologię od DC, tym razem z Pingwinem/Oswaldem Cobblepotem w roli głównej, czyli jednym z najbardziej znanych złoczyńców z bogatej galerii łotrów Mrocznego Rycerza. Wypuścił niestety o jakiś rok za późno, gdyż przespany i niewykorzystany został idealny moment, jakim była emisja serialu PINGWIN na HBO Max. Ale jak to mówią: lepiej późno niż wcale. Na myśl o komiksowej antologii w głowie automatycznie pojawia się skojarzenie, że praktycznie zawsze oznacza to mieszankę lepszych i gorszych jakościowo opowieści. Nawet, jeśli w opisie przeczytamy, że to kluczowe, kultowe, obowiązkowe, czy wręcz najlepsze historie z daną postacią zebraną na przestrzeni lat. Jak zawsze w przypadku tego typu projektów od razu zakładam, że będzie to bardziej ciekawostka, niż coś wielkiego, do czego później chętnie wrócę.

DAPHNE BYRNE

DAPHNE BYRNE to chronologicznie czwarta seria stworzona w ramach horrorowej linii Joe Hilla dla DC, ale tak się złożyło, że Egmont wydał ją jako piaty album. Do tej pory komiksy z tego imprintu (opowieści grozy od DC nigdy za wiele) prezentowały się bardzo różnie pod względem poziomu, ale cechowała je różnorodność i skupienie się twórców na innym horrorowym aspekcie. Scenarzystka Laura Marks oraz rysownik Kelley Jones postanowili zbudować swój projekt wokół tematyki spirytyzmu, okultyzmu i opętania. Czy owoc ich współpracy okazał się warty przeczytania i zapamiętania?

Nerdgasm #82

W sam raz na Halloween foto przegląd wampirzego Popa, inspirowanego Batmanem z Ziemi-43. Ten Mroczny Rycerz pochodzi z klasycznego elseworlda RED RAIN (pierwszej i najlepszej części trylogii), narysowanego przez niepodrabialnego Kelly'ego Jonesa.

Chciałem mieć jakiegoś Batmana na półce i przejrzawszy wszystkie jakie są (galeria) wybór padł na Popa numer 286. Gdy myślę "Batman" w głowie widzę rysunki Norma Breyfogle'a, poza tym na liście moich ulubionych rysowników są: Tim Sale, Greg Capullo, Dustin Nguyen i właśnie Kelley Jones ze swoim horrorowym, gotyckim stylem. Długie uszy i ciągnąca się kilometrami peleryna zdobiły wiele okładek z TM-Semic, zwłaszcza w trakcie niezapomnianej sagi KNIGHTFALL. Z kolei o RED RAIN słyszałem na lata przed tym nim udało mi się go przeczytać - za sprawą stron klubowych z TM-Semic. 

Przyjrzyjmy się zatem Batmanowi krwiopijcy:

CBN: Comic Book News #285

Minął kolejny tydzień, a zatem zaczynamy nasze komiksowe podsumowanie minionych siedmiu dni, oczywiście pod kątem wydawnictwa DC. Poniżej przeczytacie co nieco na temat projektów Toma Kinga, o Naomi, Wonder Woman, czy też Metal Men. Do tego trailer nowego horrorowego imprintu, zapowiedź wydania zbiorczego DCEASED oraz Kelley Jones rysujący w ramach DC Art Academy. Zapraszamy.

*BATMAN #83 sprawi, że będziemy płakać. #84 sprawi, że będziemy wściekli. Zaś #85 znów spowoduje, że będziemy płakać, ale z innego powodu.

BATMAN/CATWOMAN bardzo skupia się na postaci Seliny Kyle.

King nie planuje więcej komiksów z New Gods, to wszystko co ma do powiedzenia w temacie arcydzieła, jakie stworzył Jack Kirby. A przynajmniej w komiksie, gdyż scenarzysta macza palce w powstającym filmie z Nowymi Bogami i jest to dla niego ciekawe i zgoła inne doświadczenie, niż pisanie na potrzeby medium komiksowego.

BATMAN BY DOUG MOENCH & KELLEY JONES VOL.1 HC

Odrodzenie odrodzeniem, ale ja jak zwykle najbardziej lubię uzupełniać moją kolekcję komiksową o przedruki starszych zeszytów, najlepiej z lat 80-tych oraz 90-tych minionego stulecia. Wybór jest naprawdę duży i gdyby tylko fundusze na to pozwoliły, to zapewne zasiliłbym swoje zbiory we wszystkie tego typu klasyki wydawane przez DC. Ponieważ takie rozważanie pozostaje na razie jedynie w sferze marzeń, zmuszony jestem wybierać tylko niektóre przedruki, albo czekać na jakąś atrakcyjną promocję. Ta ostatnia akurat całkiem niedawno się przydarzyła, stąd udało mi się wejść w posiadanie pierwszej części runu Douga Moencha oraz Kelleya Jonesa. Ten niezapomniany run został odświeżony przez DC w roku 2014 i od dłuższego czasu  przymierzałem się do jego zakupu. Duet ten w roku 1995 tchnął zupełnie nową jakość do serii BATMAN, w czym główna zasługa niezwykłych, zapierających dech w piersi ilustracji autorstwa Jonesa.